Demontaż zużytych urządzeń elektronicznych i elektrycznych w celu recyklingu lub regeneracji to jedna z popularnych metod odzysku odpadów. Czy podjęcie działań tego typu związane jest z obowiązkiem uzyskania decyzji środowiskowej? Co na ten temat mówi prawo? Zapraszamy do lektury.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z 11.05.2016

27 czerwca 2015 roku w życie weszło rozporządzenie Ministra Środowiska (data wydania: 11.05.2016) w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami i urządzeniami. W dokumencie określono rodzaje odpadów oraz warunki ich odzysku dla następujących procesów:

  • R3 – recykling bądź procesy regenerowania substancji organicznych, niewykorzystywanych jako rozpuszczalniki (w tym np. kompostowanie).
  • R5 – recykling lub proces odzyskiwania innych materiałów pochodzenia nieorganicznego (np. odzysk gleby poprzez usunięcie z niej materiałów ropopochodnych).
  • R11 – wykorzystywanie odpadów, które uzyskane zostały w jednym z procesów odzysku.
  • R12 – wymiana odpadów w celu poddania ich działaniu jednemu z procesów odzysku.

Zużyte urządzenia elektroniczne
Zgodnie z ustawą z 11 września 2015 roku o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, za zużyte urządzenia elektroniczne lub elektryczne uznaje się następujące sprzęty:

  • wielkogabarytowe urządzenia gospodarstwa domowego (np. pralki, lodówki, zmywarki);
  • niewielkie urządzenia gospodarstwa domowego (np. suszarki do włosów, żelazka);
  • sprzęt informatyczny i telekomunikacyjny (np. laptopy, telefony, drukarki);
  • sprzęt audiowizualny (np. telewizory, hi-fi);
  • oświetlenie (np. lampy sodowe, fluorescencyjne);
  • narzędzia elektryczne lub elektroniczne (np. wiertarki, kosiarki);
  • wyroby medyczne (z wyjątkiem urządzeń skażonych);
  • zabawki, sprzęt sportowy i rekreacyjny;
  • przyrządy monitorujące i kontrolujące (np. czujniki dymu);
  • urządzenia wydające (np. vending machine, bankomaty).

Odzysk odpadów poza instalacjami i urządzeniami a decyzja środowiskowa

Zgodnie z ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko z dnia 3 października 2010 roku, uzyskanie decyzji środowiskowej wymagane jest, gdy:

  • planowane przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko,
  • planowane przedsięwzięcie może potencjalnie oddziaływać na środowisko.

Przetwarzanie zużytego sprzętu elektronicznego lub elektrycznego to działanie, które nie oddziałuje w znaczącym stopniu na środowisko, ani nie wiąże się potencjalnie z oddziaływaniem na środowisko. W związku z tym przedsięwzięcie tego typu nie wiąże się z obowiązkiem uzyskania decyzji środowiskowej.

Wyjątkiem w tym wypadku może być jedynie instalacja związana z przetwarzaniem odpadów, która znacząco oddziałuje na środowisko i wymaga uzyskania decyzji środowiskowej. Niemniej jednak, zgodnie z postanowieniami rozporządzenia Ministra Środowiska, zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego nie zawsze jest instalacją.

Zakład przetwarzania a instalacja

Zgodnie z postanowieniami zawartymi w ustawie o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym z 11.09.2015 roku, jako zakład przetwarzania określa się instalację związaną z przetwarzaniem odpadów, ale także obiekt lub część obiektu budowlanego, w którym przeprowadza się proces demontażu zużytych urządzeń. Z ustawy jasno wynika, że zakład przetwarzania może, ale nie musi być tożsamy z instalacją.

W sytuacji, gdy przetwarzanie zużytego sprzętu elektronicznego lub elektrycznego przeprowadzane jest poza instalacją – w zakładzie przetwarzania, który stanowi obiekt budowlany – do czynienia mamy z przetwarzaniem zużytych urządzeń w procesie R12. Rozporządzenie Ministra Środowiska będzie miało w takim wypadku zastosowanie jedynie do procesu demontażu oraz części pochodzących ze zużytych urządzeń, które uzyskane zostały w zakładzie przetwarzania, stanowiącym obiekt budowlany – nie instalację.

Tematyczne artykuły:

Oceń artykuł

5 / 5 na podstawie 1 głosów