Spis treści:

1. Co zakłada proponowana nowelizacja ustawy OOŚ (nr projektu UD224)?
2. Jaki jest kontekst zmian w ustawie OOŚ?
   • Dlaczego resort proponuje zmiany w procedurach administracyjnych?
   • Jak nowelizacja ustawy OOŚ może wpłynąć na proces inwestycyjny?
3. Jakie zmiany w decyzjach środowiskowych proponuje resort?
   • Zmiana kompetencji organów
   • Skuteczniejsze informowanie stron i większy udział społeczeństwa w postępowaniu
   • Elektronizacja postępowań i system SOPOOŚ
   • Zmiany w dokumentacji OOŚ
   • Rozszerzenie zakresu analizy środowiskowej
   • System kar i procedura legalizacyjna
   • Przedsięwzięcia pilne
4. Nowelizacja ustawy OOŚ – stan obecny (marzec 2026) a proponowane zmiany
5. FAQ
6. Bibliografia

Co zakłada proponowana nowelizacja ustawy OOŚ (nr projektu UD224)?

Projekt nowelizacji ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku (tzw. ustawy OOŚ) przewiduje kompleksową reformę procedury uzyskiwania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (DŚU – decyzji środowiskowej). Ministerstwo Klimatu i Środowiska (MKiŚ) w projekcie nr UD224 proponuje liczne zmiany, m.in:

• przeniesienie kompetencji do wydawania DŚU z gmin na starostów;
• elektronizację postępowań w nowym systemie SOPOOŚ;
• nowe wymogi w zakresie dokumentacji (m.in. analiza emisji świetlnych, rozszerzone wariantowanie);
• kary za realizację inwestycji bez DŚU i procedurę legalizacji;
• możliwość wydłużenia konsultacji społecznych z 30 do 60 dni;
• nową opłatę za wydanie decyzji środowiskowej (do 50 tys. zł).

W chwili publikacji tego artykułu projekt jest na etapie konsultacji publicznych i opiniowania (marzec 2026). Większość przepisów miałaby wejść w życie 30 dni od ogłoszenia ustawy, reforma właściwości organów 1 stycznia 2027 r., a elektronizacja postępowań w systemie SOPOOŚ 1 stycznia 2028 r.

Jakie zmiany w decyzjach środowiskowych proponuje resort?

Projekt UD224 to jedna z najobszerniejszych nowelizacji ustawy OOŚ od czasu jej uchwalenia – liczy kilkadziesiąt stron. MKiŚ proponuje wiele, czasem daleko idących zmian, ale z perspektywy inwestora przygotowującego się do postępowania środowiskowego najistotniejsze dotyczą poniższych obszarów.

Zmiana kompetencji organów

Projekt zakłada przeniesienie kompetencji do wydawania decyzji środowiskowych z wójtów, burmistrzów i prezydentów miast na starostów. 

Resort uzasadnia tę zmianę niskim poziomem specjalizacji gmin. Dla większości urzędów gminnych postępowania OOŚ to sprawy incydentalne, a ich prowadzenie opiera się głównie na stanowiskach organów opiniujących i uzgadniających.  Starostwa, które prowadzą już bardziej skomplikowane postępowania, np. wydają pozwolenia zintegrowane dla mniejszych instalacji, miałyby zapewnić wyższy poziom merytoryczny i szybsze rozpatrywanie wniosków. Dodatkowym argumentem jest zniesienie konfliktu interesów – dziś gmina nierzadko wydaje DŚU dla inwestycji, której sama jest inwestorem.

Skuteczniejsze informowanie stron i większy udział społeczeństwa w postępowaniu

Projekt nowelizacji ustawy OOŚ przekształca kilka zasad, które w nowym brzmieniu wpłynęłyby pozytywnie na interesy stron postępowania, w tym zwiększyły rolę społeczeństwa w procesie wydawania decyzji środowiskowych.

• Zawiadomienie przez obwieszczenie byłoby stosowane dopiero od 20 stron postępowania (obecnie od 10). Poniżej tego progu organ doręczałby pisma bezpośrednio każdemu uczestnikowi – miałoby to zwiększyć pewność, że zainteresowani rzeczywiście otrzymają informację o postępowaniu.
• Termin na składanie uwag i wniosków przez społeczeństwo pozostałby co do zasady 30-dniowy, ale organ mógłby go wydłużyć do 60 dni ze względu charakter sprawy. Uwagi złożone po terminie lub wniesione do niewłaściwego organu nie podlegałyby rozpatrzeniu. Wyłączona zostałaby też możliwość przywrócenia terminu na ich złożenie. Zmiana zwiększyłaby rolę społeczeństwa w postępowaniu, ale i zdyscyplinowała tryb wnoszenia uwag.
• Obowiązek informowania organu o zmianie właściciela nieruchomości w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia – jak dotąd w praktyce martwy przepis – zostałby wykreślony.

Elektronizacja postępowań i system SOPOOŚ

Resort planuje uruchomić System do Obsługi Postępowań w zakresie Ocen Oddziaływania na Środowisko (SOPOOŚ) – system elektroniczny (teleinformatyczny) prowadzony przez GDOŚ, który ma przyspieszyć i uprościć postępowania oraz scentralizować i ułatwić dostęp do informacji.

Inwestor, który złożyłby wniosek o DŚU przez SOPOOŚ, prowadziłby dalszą korespondencję z organem wyłącznie w formie elektronicznej. Poprzez system możliwa byłaby także wymiana dokumentacji między organem prowadzącym postępowanie a organami opiniującymi i uzgadniającymi oraz udostępnianie dokumentacji społeczeństwu i składanie przez nie uwag online. Złożenie wniosku w formie papierowej pozostałoby jednak dopuszczalne – postępowanie byłoby wówczas prowadzone na dotychczasowych zasadach.

Jeśli ustawa wejdzie w życie, wdrożenie zasadniczej części SOPOOŚ MKiŚ planuje na 1 stycznia 2028 r., a niektóre funkcjonalności (np. obsługa postępowań odwoławczych) zamierza uruchamiać w kolejnych etapach.

Zmiany w dokumentacji OOŚ

Omawiany projekt nowelizacji przepisów upraszcza część wymogów formalnych, ale jednocześnie wprowadza nowe. Najważniejsze zmiany obejmują:

• Podpis raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (raportu OOŚ) – raport musiałby podpisać tylko autor lub kierujący zespołem autorów, a nie jak dotąd cały zespół.
• Postać elektroniczna raportu OOŚ i karty informacyjnej przedsięwzięcia – inwestor składający wniosek w formie papierowej musiałby dołączyć raport OOŚ i KIP również w postaci elektronicznej. Przy składaniu wniosku przez SOPOOŚ wersja papierowa nie byłaby wymagana.
• Dane przestrzenne – do wniosku trzeba by było dołączyć dane w formacie wektorowym przedstawiające teren planowanego przedsięwzięcia oraz obszar w odległości 100 m od jego granic. Szczegółowe standardy danych określiłoby rozporządzenie.
• Mniej załączników papierowych – MKiŚ proponuje znieść wymóg dołączania mapy sytuacyjno-wysokościowej, a kopię mapy ewidencyjnej zastąpić wyrysem. Gdyby inwestor składał wniosek do starosty, odpadłby też obowiązek dołączenia wypisów z rejestru gruntów – starosta mógłby pozyskać te dane samodzielnie.

Rozszerzenie zakresu analizy środowiskowej

Oprócz wprowadzenia zmian w dokumentacji projekt rozszerza zakres analiz wymaganych w raporcie OOŚ i przekształca zasady wariantowania przedsięwzięć.

• Zanieczyszczenie światłem – proponowane przepisy uwzględniają obowiązek włączenia do raportu OOŚ analizy emisji świetlnych związanych z realizacją przedsięwzięcia. Dotychczas prawo nie regulowało tej kwestii wprost, choć organy często wymagały takich analiz.
• Warianty przedsięwzięcia – inwestor byłby ponadto zobowiązany przedstawić wariant wybrany do realizacji, racjonalny wariant alternatywny i racjonalny wariant najkorzystniejszy dla środowiska. Jeśli wariant wybrany byłby jednocześnie najkorzystniejszym dla środowiska, wystarczyłaby jedna alternatywa. Celem zmiany jest dostosowanie polskich przepisów do dyrektywy EIA (w sprawie oceny skutków wywieranych przez przedsięwzięcia na środowisko).
• Większe uprawnienia organu – organ prowadzący postępowanie mógłby wskazać za zgodą inwestora wariant inny niż proponowany (jeśli uzasadniałyby to szczególne uwarunkowania środowiskowe), a razie braku zgody inwestora – odmówić wydania decyzji. Obecnie możliwości organu w tym zakresie są znacznie bardziej ograniczone.

System kar i procedura legalizacyjna

To zupełnie nowe rozwiązania w ustawie OOŚ. Obecnie przepisy nie przewidują kar za realizację przedsięwzięcia bez wymaganej DŚU ani procedury, która pozwalałaby taką decyzję uzyskać po fakcie. Projekt UD224 je wprowadza.

Kary administracyjne wymierzane byłyby przez wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska za podjęcie lub zrealizowanie przedsięwzięcia bez ważnej DŚU oraz za prowadzenie prac pomimo wstrzymania wykonania decyzji środowiskowej. I byłyby dotkliwe, w najwyższym wymiarze sięgając 20 milionów złotych.

Podmiot, który zrealizował lub realizuje przedsięwzięcie bez DŚU, mógłby jednak wystąpić o jej wydanie w terminie 60 dni od dnia, w którym dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do złożenia wniosku. Zgodnie z projektem do takiego wniosku inwestor dołączałby analizę rozwiązań alternatywnych, a raport OOŚ przedkładał w ciągu 18 miesięcy (zamiast 3 lat).

Brak wniosku lub odmowa wydania decyzji otwierałyby RDOŚ drogę m.in. do wystąpienia o stwierdzenie nieważności decyzji inwestycyjnej lub wstrzymanie robót budowlanych.

Przedsięwzięcia pilne

Projekt upraszcza ponadto procedurę zwalniania przedsięwzięć z obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania i uzyskania DŚU, przewidzianą w dyrektywie EIA dla wyjątkowych przypadków. Dotychczasowe rozporządzenie Rady Ministrów zastąpiłaby szybsza w trybie uchwała, a zwolnienie mogłoby objąć każde przedsięwzięcie z katalogu – nie tylko jak dotychczas inwestycje strategiczne.

Nowelizacja ustawy OOŚ – stan obecny (marzec 2026) a proponowane zmiany

Tab. 1. Porównanie najważniejszych obszarów procedury wydawania decyzji środowiskowych między stanem obecnym a proponowanym w projekcie UD224. Źródło: opracowanie własne na podstawie Ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz projektu nowelizacji tej oraz niektórych innych ustaw (nr projektu UD224).

Jeśli wejdą w życie, nowe przepisy mogą istotnie zmienić przebieg postępowań środowiskowych – warto przygotować się na nie z wyprzedzeniem. W dostosowaniu dokumentacji i procedur do nowych wymogów pomaga doradztwo środowiskowe i wsparcie wyspecjalizowanych firm, takich jak Eko-Projekt. Zapraszamy na konsultacje.

FAQ:

1. Kiedy nowelizacja ustawy OOŚ?

Rada Ministrów planuje przyjąć projekt w I kwartale 2026 r. Większość przepisów miałaby obowiązywać 30 dni od ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, zmiana właściwości organów od 1 stycznia 2027 r., a elektronizacja postępowań przez SOPOOŚ od 1 stycznia 2028 r.

2. Co może zmienić w decyzjach środowiskowych nowelizacja ustawy OOŚ z 2025 r.?

Projekt m.in. przenosi kompetencje w sprawie wydania decyzji środowiskowych z gmin na powiaty, wprowadza elektronizację postępowań, nowe wymogi dokumentacyjne (m.in. obowiązkową analizę emisji świetlnych, co najmniej dwa warianty alternatywne przedsięwzięcia) oraz system kar za realizację przedsięwzięć bez DŚU.

3. Jakie kary grożą za realizację inwestycji bez decyzji środowiskowej?

Obecnie (marzec 2026) ustawa OOŚ nie przewiduje kar za brak DŚU. Jeśli projekt jej nowelizacji z 2025 r. (nr UD224) wejdzie w życie, wprowadzone zostaną administracyjne kary pieniężne za realizację przedsięwzięcia bez wymaganej decyzji w wysokości od 100 tys. do 20 mln zł.

Bibliografia:

1. Art. 71–87 Ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/udostepnianie-informacji-o-srodowisku-i-jego-ochronie-udzial-17497783 (dostęp 20.03.2026).

2. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, Projekt ustawy o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw, https://www.gov.pl/web/premier/projekt-ustawy-o-zmianie-ustawy-o-udostepnianiu-informacji-o-srodowisku-i-jego-ochronie-udziale-spoleczenstwa-w-ochronie-srodowiska-oraz-o-ocenach-oddzialywania-na-srodowisko-oraz-niektorych-innych-ustaw8 (dostęp 20.03.2026).

3. Projekt ustawy o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw wraz z uzasadnieniem i oceną skutków regulacji, https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12405602/katalog/13177800#13177800 (dostęp 20.03.2026).

The post Projekt UD224 a proces inwestycyjny. Co planowane zmiany w decyzjach środowiskowych mogą oznaczać dla przedsiębiorców? appeared first on Eko-projekt.com.

Obowiązek sporządzenia karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika z ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i z Prawa ochrony środowiska. Dokument przedstawia planowaną inwestycję w takim zakresie, aby organ mógł ocenić jej lokalizację i skalę, planowane procesy logistyczne oraz możliwy wpływ na środowisko. KIP „otwiera” procedurę uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (DŚU, tzw. decyzji środowiskowej). Stanowi pierwszy materiał, na podstawie którego urząd podejmuje dalsze działania administracyjne.

Kiedy wystarczy KIP, a kiedy wymagany jest raport OOŚ?

Na podstawie analizy KIP organ decyduje, czy:

• wyda decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wyłącznie na podstawie karty;
• przeprowadzi pełną ocenę oddziaływania na środowisko (inwestor musi wówczas sporządzić raport o oddziaływaniu).

Raport jest obowiązkowy dla przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko albo wtedy, gdy informacje zawarte w KIP wskazują na ryzyko istotnych skutków środowiskowych.

Co ustala organ na podstawie KIP?

Karta informacyjna przedsięwzięcia pozwala organowi określić:

• czy inwestycja może znacząco oddziaływać na środowisko;
• czy trzeba przeprowadzić ocenę oddziaływania na środowisko;
• jakie rozwiązania chroniące środowisko należy uwzględnić na wczesnym etapie przygotowań.

Miejsce KIP w całej procedurze administracyjnej

Bez DŚU nie da się zrealizować większości przedsięwzięć logistycznych, a cała procedura opiera się na karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Decyzja środowiskowa jest punktem wyjścia do uzyskania kolejnych rozstrzygnięć, takich jak:

• pozwolenie na budowę,
• warunki zabudowy,
• pozwolenia wodnoprawne,
• inne zgody dotyczące zagospodarowania nieruchomości.

Rzetelnie przygotowana KIP przyspiesza postępowanie, zmniejsza liczbę wezwań do uzupełnień i usprawnia proces realizacji inwestycji.

Kiedy potrzebna jest karta informacyjna przedsięwzięcia dla parku logistycznego?

Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku oraz Rozporządzenie Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko określają, kiedy inwestor sporządza kartę informacyjną przedsięwzięcia, a kiedy obowiązuje raport OOŚ. Przepisy dzielą przedsięwzięcia na dwie podstawowe grupy.

1. Przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (§2 rozporządzenia). Wymagają raportu OOŚ z mocy prawa. Najczęściej dotyczą instalacji o dużej skali emisji lub podwyższonego ryzyka. Obiekty związane z działalnością logistyczną trafiają do tej grupy sporadycznie, np. gdy centrum magazynowe łączy funkcje produkcyjne albo obejmuje instalacje kwalifikowane jako „zawsze znacząco oddziałujące”.
2. Przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§3 rozporządzenia). Wymagają złożenia karty informacyjnej przedsięwzięcia, na podstawie której organ decyduje, czy przeprowadzi pełną ocenę oddziaływania na środowisko, czy też jej zaniecha. Do tej kategorii zalicza się większość centrów i parków logistycznych.

Jak kwalifikują się inwestycje logistyczne?

Zgodnie z §3 ust. 1 pkt 54 rozporządzenia do przedsięwzięć potencjalnie znacząco oddziałujących na środowisko zalicza się m.in. zabudowę przemysłową, magazynową i logistyczną wraz z infrastrukturą, o powierzchni zabudowy przekraczającej 1 ha lub 0,5 ha, jeśli inwestycja znajduje się na obszarze objętym formą ochrony przyrody. Centra i parki logistyczne spełniają te kryteria w większości przypadków, ponieważ obejmują duże hale, place manewrowe, parkingi i rozbudowaną infrastrukturę transportową.

Kiedy wystarczy KIP, a kiedy konieczny jest raport OOŚ?

KIP składa się dla przedsięwzięć potencjalnie znacząco oddziałujących na środowisko, do których najczęściej należą inwestycje magazynowo-logistyczne. Organ – zwykle wójt, burmistrz lub prezydent miasta – analizuje dane z karty i określa zakres dalszego postępowania.

KIP wystarcza, gdy planowane przedsięwzięcie nie powoduje ryzyka znaczących skutków środowiskowych i nie wymaga pogłębionych analiz – wówczas organ może wydać decyzję środowiskową bez raportu OOŚ.

Raport OOŚ jest konieczny, gdy przedsięwzięcie:

• należy do grupy zawsze znacząco oddziałujących na środowisko;
• obejmuje instalacje lub procesy wskazane w katalogu tej grupy;
• wiąże się z rozwiązaniami technicznymi lub intensywnym ruchem transportowym mogącym powodować ponadprzeciętne oddziaływania;
• może powodować oddziaływania transgraniczne.

Przykład kwalifikacji inwestycji logistycznych

Nowe centrum logistyczne o powierzchni zabudowy przekraczającej 1 ha kwalifikuje się jako przedsięwzięcie potencjalnie znacząco oddziałujące na środowisko (§3 ust. 1 pkt 54 rozporządzenia). Wymaga sporządzenia KIP, a po analizie danych organ może zdecydować o konieczności przygotowania raportu OOŚ.

W przypadku parku logistycznego rozwijanego etapami organ ocenia także przedsięwzięcia już zrealizowane i realizowane w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji oraz możliwość skumulowania oddziaływań, takich jak ruch ciężarowy, hałas lub wzrost powierzchni uszczelnionej. W praktyce przy rozbudowie funkcjonującego parku KIP pozostaje obowiązkowa, natomiast organ częściej niż przy inwestycji od podstaw kieruje przedsięwzięcie do oceny OOŚ, zwłaszcza gdy wcześniejsze etapy już wywołują istotne oddziaływania.

Co zawiera KIP dla centrów logistycznych?

Zakres karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika z art. 62a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. W przypadku centrów i parków logistycznych dokument szczegółowo opisuje sam obiekt, jego otoczenie, przewidywane oddziaływania, możliwe warianty realizacji oraz planowane środki ograniczające wpływ inwestycji na środowisko.

Podstawowe informacje o przedsięwzięciu logistycznym

KIP rozpoczyna opis planowanego przedsięwzięcia, obejmujący:

• rodzaj inwestycji – np. centrum logistyczne, park logistyczny, terminal przeładunkowy, magazyn wysokiego składowania;
• wielkość przedsięwzięcia – m.in. parametry hal, kubaturę, liczbę doków, powierzchnię placów manewrowych i parkingów;
• charakter działalności – np. cross-docking, składowanie, kompletacja, przeładunki 24/7;
• lokalizację – numery działek, sąsiedztwo zabudowy mieszkaniowej lub usługowej, przebieg dróg publicznych, linii kolejowych, obecność korytarzy ekologicznych;
• powierzchnię zajmowanej nieruchomości oraz parametry obiektu budowlanego, w tym m.in. powierzchnię zabudowy, wysokość hal, układ komunikacyjny na terenie działki.

Te informacje pozwalają organowi oszacować skalę oddziaływania już na wczesnym etapie oceny.

Opis terenu i otoczenia inwestycji logistycznej

Ustawa wymaga, aby karta informacyjna przedsięwzięcia zawierała dokładny opis terenu, na którym powstanie inwestycja, obejmujący:

• dotychczasowe wykorzystanie nieruchomości, np. grunty rolne, nieużytki, tereny przemysłowe lub funkcjonujące obiekty;
• elementy przyrodnicze w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, takie jak szata roślinna, siedliska, gatunki zwierząt, trasy migracji i korytarze ekologiczne;
• relacje z obszarami chronionymi, m.in. obszarami Natura 2000, rezerwatami, użytkami ekologicznymi, obszarami objętymi ochroną krajobrazową oraz innymi elementami ochrony przyrody znajdującymi się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia.

Taki opis wyznacza zakres późniejszych analiz wpływu inwestycji na środowisko.

Technologia, organizacja logistyki i ewentualne warianty przedsięwzięcia

KIP opisuje sposób funkcjonowania planowanego obiektu logistycznego, ze szczególnym uwzględnieniem procesów generujących oddziaływania, takich jak magazynowanie, sortowanie, przeładunek, kompletacja, cross-docking i obsługa transportu ciężkiego. Dokument przedstawia także technologie i zapotrzebowanie na energię, w tym rodzaj instalacji grzewczych, chłodniczych i wentylacyjnych, technologie oświetlenia oraz systemy automatyzacji przepływów.

Dokument zawiera również możliwe warianty przedsięwzięcia, np. różne układy komunikacyjne i sposób organizacji ruchu ciężarowego, lokalizację węzłów wjazdowych i wyjazdowych oraz alternatywne rozwiązania dotyczące retencji i odprowadzania wód opadowych. Organ analizuje te warianty, żeby ocenić, czy wybrany układ efektywnie ogranicza oddziaływania inwestycji.

Media, emisje, odpady – przewidywane ilości dla centrów logistycznych

W tej części karty informacyjnej określa się przewidywane zużycie mediów oraz wielkość emisji związanych z funkcjonowaniem inwestycji. Uwzględnia się:

• zapotrzebowanie na wodę, energię, paliwa i inne media w ujęciu dobowym lub rocznym;
• rodzaje i ilości substancji lub energii wprowadzanych do środowiska, w tym:
  • hałas z przeładunków i ruchu pojazdów,
  • emisje z transportu ciężarowego,
  • zanieczyszczenia powietrza z agregatów, kotłowni i chłodni,
  • intensywność oświetlenia terenu;
• odpady komunalne, opakowaniowe i niebezpieczne (np. oleje, sorbenty) wraz z oceną ich wpływu na środowisko;
• gospodarkę ściekami i wodami opadowymi, w tym stosowanie separatorów, rozwiązania retencyjne oraz stopień uszczelnienia powierzchni placów manewrowych i parkingów.

Takie zestawienie danych pozwala ocenić, czy przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko i czy potrzebny jest raport OOŚ.

Rozwiązania ograniczające oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko

W KIP inwestor opisuje zastosowanie rozwiązań chroniących środowisko na etapie realizacji i eksploatacji obiektu, m.in.:

• ograniczenie hałasu poprzez ekrany akustyczne, pasy zieleni izolacyjnej i odpowiednie rozmieszczenie ramp i doków;
• zmniejszenie wpływu oświetlenia dzięki oprawom o kontrolowanej emisji światła i redukcji światła rozproszonego;
• gospodarkę wodami opadowymi, obejmującą systemy retencyjne oraz separatory substancji ropopochodnych stosowane do oczyszczania wód spływających z placów manewrowych i parkingów;
• zwiększenie bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez właściwą organizację wjazdów i wyjazdów, rozdzielenie ruchu ciężkiego i osobowego, ewentualną przebudowę skrzyżowań i zastosowanie systemów sterowania ruchem.

W ostatniej części tej sekcji KIP trzeba także wyjaśnić, w jaki sposób zaplanowane rozwiązania ograniczą oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko oraz jaki będzie ich przewidywany efekt.

Analiza oddziaływań, skumulowania oddziaływań i transgraniczne oddziaływanie

KIP określa zasięg znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, obejmujący m.in. hałas, emisje z transportu, wpływ oświetlenia i oddziaływanie na korytarze ekologiczne. Dokument uwzględnia również inne przedsięwzięcia realizowane w obszarze oddziaływania inwestycji, ponieważ ich łączny wpływ może się kumulować. Dotyczy to np. innych centrów logistycznych, zakładów produkcyjnych, obiektów handlowych lub wcześniejszych etapów tego samego parku.

KIP obejmuje także informacje potrzebne do oceny ewentualnych oddziaływań transgranicznych, jeśli inwestycja powstaje w pobliżu granicy lub może generować emisje wykraczające poza terytorium Polski.

Ryzyko poważnej awarii, katastrofy naturalnej lub budowlanej

W KIP przedstawia się potencjalne sytuacje awaryjne i ich możliwy wpływ na środowisko. Inwestor powinien uwzględnić poważne awarie, takie jak pożar magazynu, awaria instalacji chłodniczych czy wyciek substancji niebezpiecznych, a także zdarzenia naturalne, w tym powodzie, wichury i inne ekstremalne zjawiska pogodowe. Opis obejmuje również ryzyko katastrof budowlanych, np. zawalenie konstrukcji lub awarie instalacji technicznych. W tej części dokumentu wskazuje się także środki zapobiegawcze, takie jak systemy bezpieczeństwa, systemy detekcji oraz procedury awaryjne.

Uwzględnienie dostępnych wyników ocen i innych dokumentów

KIP przygotowuje się z wykorzystaniem dostępnych wyników i opracowań, w tym:

• wcześniejszych ocen oddziaływania na środowisko,
• prognoz oddziaływania dokumentów planistycznych,
• analiz ruchu drogowego wykonanych na podstawie odrębnych przepisów,
• dokumentów strategicznych, operatów i ekspertyz.

Uwzględnienie tych materiałów pozwala przedstawić pełny obraz planowanej inwestycji i jej wpływu na otoczenie, co ułatwia organowi ocenę skutków przedsięwzięcia i potrzeby przeprowadzenia OOŚ.

Oddziaływania względem bezpieczeństwa ruchu drogowego

Charakter działalności centrów logistycznych wiąże się z dużym udziałem transportu ciężarowego, dlatego w KIP przedstawia się także zmiany w ruchu drogowym, które zajdą wraz z uruchomieniem inwestycji. Obejmuje to m.in. prognozowane natężenie ruchu, jego strukturę oraz znaczenie dróg dojazdowych i ich powiązań z siecią wyższych klas. Dokument zawiera również informacje potrzebne do oceny wpływu przedsięwzięcia na układ komunikacyjny oraz wskazuje rozwiązania organizacyjne, które mogą ograniczyć skutki zwiększonego ruchu.

Jak przygotować KIP dla parku logistycznego i jak przebiega cała procedura?

Przygotowanie karty informacyjnej przedsięwzięcia dla centrum lub parku logistycznego obejmuje kilka etapów, m.in. zebranie danych o planowanej inwestycji (koncepcja, projekt zagospodarowania), analizę kwalifikacji przedsięwzięcia, inwentaryzacje terenowe oraz opracowanie części opisowej i graficznej, w tym map z obszarem oddziaływania. Do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej inwestor dołącza wymagane załączniki, takie jak mapa ewidencyjna, wypisy z rejestru gruntów i dokumentacja elektroniczna.

Do najczęstszych błędów popełnianych na tym etapie należą:

• zbyt ogólne dane,
• niedoszacowanie przewidywanego ruchu i ilości wytwarzanych odpadów,
• brak precyzyjnego określenia zasięgu oddziaływań.

Kartę może sporządzić sam inwestor lub wyznaczona przez niego osoba, ale w praktyce przygotowanie rzetelnej dokumentacji wymaga dużego doświadczenia. Z tego powodu wiele firm zleca opracowanie KIP i prowadzenie całej procedury wyspecjalizowanym podmiotom, takim jak Eko-projekt. Zespół specjalistów przygotowuje dokumentację i reprezentuje inwestora w postępowaniu.

Po złożeniu wniosku organy administracji analizują dokumentację i występują o wymagane uzgodnienia. W razie potrzeby do postępowania włącza się także społeczeństwo, które może zgłaszać uwagi i wnioski na etapie konsultacji.

Czas uzyskania decyzji środowiskowej zależy od złożoności przedsięwzięcia i zakresu oddziaływań, a koszt przygotowania KIP wynika m.in. z wielkości inwestycji, lokalizacji, liczby wymaganych analiz środowiskowych i zakresu dokumentacji.

FAQ:

1. Co zawiera karta informacyjna przedsięwzięcia?

KIP zawiera podstawowe informacje o inwestycji, przewidywanych oddziaływaniach na środowisko i proponowanych rozwiązaniach ograniczających ich wpływ.

2. Czy centrum logistyczne zawsze wymaga przygotowania KIP?

Tak, jeśli kwalifikuje się jako przedsięwzięcie potencjalnie znacząco oddziałujące na środowisko, co w praktyce dotyczy większości centrów logistycznych.

3. Kto może sporządzić kartę informacyjną przedsięwzięcia?

Dokument może przygotować inwestor lub wyznaczona osoba, choć w praktyce zwykle wykonują go specjaliści.

Bibliografia:

1. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/prawo-ochrony-srodowiska-16901353 (dostęp 03.12.2025).
2. Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/udostepnianie-informacji-o-srodowisku-i-jego-ochronie-udzial-17497783 (dostęp 03.12.2025).
3. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/prawo-budowlane-16796118 (dostęp 03.12.2025).
4. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/przedsiewziecia-mogace-znaczaco-oddzialywac-na-srodowisko-18895096 (dostęp 03.12.2025).

The post Karta informacyjna przedsięwzięcia dla centrów logistycznych appeared first on Eko-projekt.com.

Karta informacyjna przedsięwzięcia dla zakładu przemysłowego powstaje na początku przygotowań do planowanej inwestycji. Dokument przedstawia podstawowe informacje o zakładzie – jego usytuowanie, skalę produkcji, rodzaj technologii, źródła zużycia energii oraz przewidywane oddziaływania na środowisko. Obejmuje też opis otoczenia – od zagospodarowania terenu po uwarunkowania przyrodnicze, które mogą wpłynąć na dalsze decyzje administracyjne.

Karta informacyjna przedsięwzięcia (KIP) umożliwia organowi ustalenie, czy inwestycja może znacząco oddziaływać na środowisko. Na jej podstawie urząd decyduje o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) lub wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (DŚU), czyli decyzję środowiskową. W obu przypadkach dokument jest punktem odniesienia do sformułowania wymagań dotyczących rozwiązań chroniących środowisko, emisji, sposobu zagospodarowania odpadów czy wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego.

KIP porządkuje również dane o powierzchni zajmowanej nieruchomości, charakterystyce obiektu budowlanego oraz przewidywanych ilościach mediów – wody, energii i surowców. Uwzględnia wyniki przeprowadzonych wcześniej ocen (jeśli takie istnieją) oraz identyfikuje przedsięwzięcia realizowane w pobliżu, aby wskazać możliwe skumulowania oddziaływań.

Budowa zakładu przemysłowego a KIP

Uzyskania decyzji środowiskowej wymaga zdecydowana większość zakładów przemysłowych. Do wniosku o jej wydanie inwestor załącza kartę informacyjnej przedsięwzięcia lub – w przypadku inwestycji zawsze znacząco oddziałujących na środowisko – raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (raport OOŚ).

Proces w uproszczeniu wygląda następująco:

1. Inwestor składa wniosek o wydanie decyzji środowiskowej wraz z KIP oraz szeregiem innych dokumentów (m.in. mapą ewidencyjną, mapą sytuacyjno-wysokościową, wypisem z rejestru gruntów). Organem właściwym do wydania DŚU jest z reguły urząd miasta lub gminy lub RDOŚ.
2. Organ ocenia, czy wymagane jest pełne postępowanie OOŚ, czy wystarczą informacje zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia.
3. W wydanej decyzji środowiskowej urząd określa warunki dotyczące m.in. emisji, gospodarki wodno-ściekowej, ochrony przyrody i stosowania rozwiązań chroniących środowisko.

Ta decyzja jest niezbędna przed uzyskaniem kolejnych rozstrzygnięć, takich jak:

• pozwolenie na budowę,
• warunki zabudowy,
• pozwolenia wodnoprawne,
• zezwolenia dotyczące wykorzystywania nieruchomości czy prowadzenia określonych procesów.

Oznacza to, że zakład przemysłowy nie może rozpocząć inwestycji bez wcześniejszego przedstawienia organom wiarygodnych danych o oddziaływaniu przedsięwzięcia i proponowanych ograniczeniach jego skutków. Od jakości KIP zależy tempo dalszego postępowania oraz zakres obowiązków, które zostaną przypisane inwestorowi na etapie wydawania kolejnych decyzji. Przygotowanie rzetelnej karty pozwala uniknąć wezwań do uzupełnień i szybciej przejść do fazy projektowej.

Kiedy wymagana jest karta informacyjna przedsięwzięcia (zakład przemysłowy)?

Obowiązek sporządzenia karty informacyjnej przedsięwzięcia dla zakładu przemysłowego wynika z ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku oraz z rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Te przepisy dzielą inwestycje na dwie główne grupy:

1. przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko,
2. przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Od tego, do której grupy zalicza się zakład przemysłowy, zależy, czy inwestor musi od razu przygotować raport o oddziaływaniu, czy tylko kartę informacyjną przedsięwzięcia.

Przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko

W tej kategorii znajdują się instalacje o dużej skali i wysokim potencjale emisji lub ryzyka. Są to m.in.:

• duże elektrownie i elektrociepłownie o znacznej mocy cieplnej;
• rafinerie ropy, koksownie, instalacje do zgazowania lub upłynniania węgla,
  huty stali, zakłady pierwotnej produkcji metali nieżelaznych czy klinkieru cementowego, papiernie o dużej wydajności czy instalacje do przetwarzania odpadów w znacznych ilościach.

Dla takich inwestycji ocena oddziaływania na środowisko jest obowiązkowa z mocy prawa. W praktyce oznacza to, że:

• do wniosku o decyzję środowiskową inwestor zamiast karty dołącza zwykle raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;
• karta informacyjna przedsięwzięcia może się pojawić dodatkowo – np. gdy inwestor występuje najpierw o ustalenie zakresu raportu albo gdy organ analizuje zasięg znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia (w tym możliwe transgraniczne oddziaływanie).

W przypadku tej grupy zakładów karta informacyjna przedsięwzięcia pełni funkcję pomocniczą, porządkuje podstawowe dane, ale zasadniczym dokumentem jest raport OOŚ, który obejmuje m.in. szczegółowe oceny oddziaływania na środowisko, analizę skumulowania oddziaływań z innymi inwestycjami, opis zastosowanych rozwiązań chroniących środowisko oraz ocenę ryzyka poważnej awarii.

Przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko

Do tej grupy zalicza się szeroką kategorię inwestycji przemysłowych, które:

• będą działać na mniejszą skalę niż instalacje z pierwszej grupy;
• mogą powodować istotne oddziaływania na środowisko ze względu na lokalizację (np. obszary chronione).

Są to m.in.:

• zabudowa przemysłowa lub magazynowa o określonej powierzchni zabudowy (np. powyżej 0,5–1 ha, w zależności od położenia);
• średnie zakłady produkcyjne (np. przetwórstwa spożywczego, chemicznego, materiałów budowlanych);
• instalacje energetyczne o mniejszej mocy, oczyszczalnie ścieków przemysłowych, instalacje do powierzchniowej obróbki metali lub tworzyw.

W przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać podstawowym załącznikiem do wniosku o decyzję środowiskową jest właśnie karta informacyjna przedsięwzięcia.

Na jej podstawie organ:

• ocenia, czy planowany zakład przemysłowy rzeczywiście może znacząco oddziaływać na środowisko;
• określa, czy konieczne jest przeprowadzenie pełnej oceny oddziaływania na środowisko;
• ustala obszar oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, w tym zasięg znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia na sąsiednie nieruchomości.

Karta informacyjna przedsięwzięcia wpływa na dalszy kierunek postępowania. Opis planowanego przedsięwzięcia, technologii, rodzajów wytwarzanych odpadów, przewidywanych emisji i rozwiązań chroniących środowisko wpływa na to, jakie obowiązki inwestor otrzyma na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego.

Kto przygotowuje KIP dla zakładu przemysłowego?

Przepisy nie wskazują, kto powinien opracować kartę informacyjną przedsięwzięcia – dokument może przygotować inwestor lub wyznaczona przez niego osoba. Ustawa wymaga jedynie podpisu autora albo osoby kierującej zespołem oraz podania imienia, nazwiska i daty sporządzenia. Nieco inaczej jest w przypadku prognozy oddziaływania na środowisko lub raportu OOŚ, które zgodnie z przepisami musi przygotować osoba z odpowiednim wykształceniem lub doświadczeniem.

Sporządzenie KIP wymaga jednak dobrej znajomości technologii, procedur i prawa. Błędy w charakterystyce emisji, zasięgu oddziaływań czy planowanych zabezpieczeń trzeba naprawić, co opóźnia uzyskanie decyzji środowiskowej, zwłaszcza że urząd ma wyznaczony ustawowo czas na wezwanie do skorygowania dokumentu i weryfikację korekty.

Dlatego wielu inwestorów powierza przygotowanie KIP firmom takim jak Eko-projekt, które nie tylko sporządzają dokumentację, lecz także prowadzą cały proces – wykonują inwentaryzacje, przygotowują analizy, kontaktują się z urzędami i nadzorują postępowanie aż do uzyskania decyzji.

Co zawiera KIP (zakład produkcyjny)?

Wzór karty informacyjnej przedsięwzięcia jest dostępny na stronach urzędów i w serwisie gov.pl. Dokument wymaga zebrania danych technicznych, środowiskowych i przestrzennych. Zakres treści określa art. 62a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Najważniejsze elementy KIP to:

1. Opis inwestycji i terenu:

• rodzaj, skala i usytuowanie zakładu produkcyjnego;
• numery działek, granice terenu, powierzchnia nieruchomości;
• dotychczasowe wykorzystanie terenu, istniejące obiekty, ukształtowanie terenu, szata roślinna, siedliska i gatunki występujące naturalnie;
• relacja inwestycji do zabudowy sąsiedniej i terenów chronionych.

2. Technologia i warianty przedsięwzięcia:

• opis wybranych technologii, głównych procesów i instalacji;
• wykaz urządzeń, ciągów technologicznych i emisji na poszczególnych etapach;
• ewentualne alternatywne warianty realizacji – technologiczne lub lokalizacyjne.

3. Zapotrzebowanie na media i emisje:

• planowane zużycie wody, surowców, paliw i energii;
• rodzaje oraz ilości substancji i energii wprowadzanych do środowiska (ścieków, gazów, pyłów, hałasu);
• przewidywane działania ograniczające oddziaływania – np. systemy filtracyjne, zabezpieczenia przed wyciekiem substancji, ochrona akustyczna.

4. Odpady i oddziaływanie przestrzenne:

• rodzaje i ilości wytwarzanych odpadów, sposób ich magazynowania i przekazywania;
• analiza zasięgu znaczącego oddziaływania na powietrze, wody, gleby, bioróżnorodność;
• wskazanie przedsięwzięć istniejących i planowanych, których wpływy mogą się kumulować;
• informacja o możliwym transgranicznym oddziaływaniu (jeśli dotyczy).

5. Bezpieczeństwo i ryzyko:

• ocena ryzyka awarii przemysłowej, pożaru, katastrofy naturalnej lub budowlanej;
• opis działań prewencyjnych i systemów bezpieczeństwa (monitoring, zabezpieczenia zbiorników, instalacje przeciwpożarowe);
• wpływ transportu materiałów i produktów na bezpieczeństwo ruchu drogowego, jeśli inwestycja generuje znaczący ruch pojazdów.

Każdy z tych elementów należy opisać na poziomie szczegółowości umożliwiającym organowi ocenę potencjalnego oddziaływania zakładu na środowisko oraz podjęcie decyzji o konieczności przeprowadzenia OOŚ.

Rzetelnie przygotowana KIP usprawnia przebieg postępowania – szczególnie w przypadku zakładach o wysokim potencjale emisji. Gdy dokumentacja nie wymaga uzupełnień, decyzję środowiskową można uzyskać w około 4–5 miesięcy.

FAQ:

1. Co zawiera karta informacyjna przedsięwzięcia?

Dokument zawiera podstawowe dane o inwestycji, wykorzystywanych technologiach i oddziaływaniu na środowisko.

2. Czy KIP obejmuje kwestie związane z bezpieczeństwem ruchu drogowego?

Tak, w KIP opisuje się również oddziaływanie transportu w ramach inwestycji względem bezpieczeństwa ruchu drogowego.

3. Kiedy inwestor musi przedstawić kartę informacyjną przedsięwzięcia?

KIP składa się na początku całego procesu administracyjnego, razem z wnioskiem o wydanie decyzji środowiskowej.

Materiały źródłowe:

1. Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/udostepnianie-informacji.-o-srodowisku-i-jego-ochronie-17497783/dz-5-roz-3 (dostęp 17.11.2025).
2. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/prawo-ochrony-srodowiska-16901353 (dostęp 17.11.2025).
3. Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/przedsiewziecia-mogace-znaczaco-oddzialywac-na-srodowisko-18895096 (dostęp 17.11.2025).

The post Karta informacyjna przedsięwzięcia dla zakładu przemysłowego appeared first on Eko-projekt.com.

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko to dokument sporządzany na wczesnym etapie planowania inwestycji i składany razem z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (w skrócie decyzji środowiskowej).

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zawiera opis planowanego przedsięwzięcia – jego lokalizacji i skali, uwarunkowań przyrodniczych terenu, przewidywanego wpływu na środowisko i wstępnych rozwiązań ograniczających te oddziaływania.

Decyzja środowiskowa otwiera proces inwestycyjny. Dopiero po jej uzyskaniu inwestor może skutecznie wystąpić o kolejne rozstrzygnięcia administracyjne, w tym o pozwolenie na budowę spalarni odpadów, decyzję o warunkach zabudowy, Pozwolenie zintegrowane, pozwolenia wodnoprawne itd. Decyzja ta wiąże organy wydające ww. pozwolenia i inwestora – wyznacza warunki realizacji przedsięwzięcia i wymagania w zakresie ochrony środowiska, np. monitoring i kompensacje przyrodnicze¹.

Co powinien zawierać raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla spalarni odpadów?

W praktyce raport o oddziaływaniu dla instalacji do termicznego przekształcania odpadów pozwala sprawnie rozpocząć całą procedurę – zapewnia informacje potrzebne do identyfikacji inwestycji i oceny jej potencjalnego wpływu na środowisko oraz umożliwia sprawne rozstrzygnięcie o potrzebie przeprowadzenia OOŚ, a w konsekwencji przyspiesza przejście do następnych etapów realizacji przedsięwzięcia. Zakres informacji zawieranych w raporcie wyznacza art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie.

W raporcie należy przedstawić m.in.:

• rodzaj, cechy, skalę i usytuowanie przedsięwzięcia wraz z opisem technologii stosowanych w instalacji do termicznego przekształcania odpadów;
• powierzchnię zajmowanej nieruchomości oraz planowanego obiektu budowlanego, dotychczasowy sposób wykorzystania terenu oraz pokrycie szatą roślinną i występujące gatunki zwierząt;
• ewentualne warianty przedsięwzięcia, jeśli rozpatrywane są różne rozwiązania technologiczne lub lokalizacyjne;
• przewidywaną ilość wykorzystywanej wody, surowców, paliw i energii;
• planowane rozwiązania chroniące środowisko, w tym działania ograniczające emisje i hałas;
• rodzaje i przewidywaną ilość wprowadzanych do środowiska substancji lub energii z uwzględnieniem zastosowania rozwiązań ograniczających wpływ na otoczenie;
• rodzaje i ilości wytwarzanych odpadów oraz sposób ich zagospodarowania;
• możliwe transgraniczne oddziaływanie przedsięwzięcia;
• tereny podlegające ochronie na podstawie ustawy o ochronie przyrody, znajdujące się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia;
• przedsięwzięcia realizowane i zrealizowane na obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia – istotne z punktu widzenia skumulowania oddziaływań;
• ryzyko wystąpienia poważnej awarii bądź katastrofy naturalnej lub budowlanej;
• wpływ inwestycji na bezpieczeństwo ruchu drogowego (dotyczy infrastruktury drogowej powiązanej z instalacją).

Format raportu oraz dokumentu z wynikami inwentaryzacji przyrodniczej określają rozporządzenia ministra klimatu i środowiska².

Kiedy wymagana jest decyzja środowiskowa dla spalarni odpadów?

Każda budowa lub rozbudowa instalacji do termicznego przekształcania odpadów wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ponieważ tego rodzaju przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko.

Zgodnie z §2 ust. 1 pkt 46 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje o wydajności co najmniej 100 ton odpadów dziennie, w których stosuje się procesy termicznego przekształcania, krakingu lub fizykochemicznej obróbki odpadów (proces D9)³.

W przypadku takich przedsięwzięć obowiązkowe jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ), więc zamiast karty informacyjnej przedsięwzięcia (KIP) inwestor może od razu sporządzić raport OOŚ. Raport ten stanowi podstawę do przeprowadzenia oceny – obejmuje m.in. analizę przewidywanych emisji, skumulowanych oddziaływań i ryzyka wystąpienia awarii oraz zastosowanie rozwiązań chroniących środowisko.

Inwestor może też jednak przygotować KIP i jednocześnie złożyć wniosek o ustalenie zakresu raportu OOŚ. Taki tryb postępowania pozwala uzgodnić z organem prowadzącym postępowanie, jakie dane i analizy należy ująć w raporcie. KIP jest też obowiązkowa wtedy, gdy planowane przedsięwzięcie może powodować transgraniczne oddziaływanie na środowisko.

Rozporządzenie rozróżnia również przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, które obejmują m.in. instalacje o mniejszej wydajności lub inne niż wymienione w §2. W takich przypadkach organ (na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia) decyduje, czy pełna ocena oddziaływania na środowisko jest konieczna.

Z katalogu przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko wyłączone są instalacje służące do odzysku odpadów będących biomasą w rozumieniu §2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 24 września 2020 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów. Biomasa obejmuje m.in. odpady roślinne z rolnictwa, leśnictwa i przetwórstwa spożywczego, jeśli wytwarzana energia cieplna jest odzyskiwana⁴.

Kto może przygotować raport o oddziaływaniu dla spalarni odpadów?

Przepisy nie precyzują, kto powinien sporządzić raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia – może to zrobić sam inwestor lub wyznaczona przez niego osoba.

W praktyce jednak przygotowanie raportu o oddziaływaniu dla instalacji do termicznego przekształcania odpadów wymaga szerokiej wiedzy technicznej i znajomości przepisów środowiskowych. Prawidłowe ujęcie wszystkich danych (od przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji, po analizę zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia) wpływa na sprawny przebieg postępowania i uniknięcie konieczności uzupełniania dokumentacji.

Dlatego też wielu inwestorów zleca opracowanie raportu firmie specjalizującej się w prowadzeniu procedur środowiskowych, takiej jak Eko-projekt. Specjaliści przygotowują kartę informacyjną przedsięwzięcia lub raport o oddziaływaniu i inne niezbędne dokumenty, wykonują inwentaryzacje i analizy, prowadzą mediacje oraz reprezentują inwestora w kontaktach z urzędami. Dzięki temu cały proces uzyskania decyzji środowiskowej przebiega szybciej i bez komplikacji.

Raport o oddziaływaniu: wymagania dla instalacji do termicznego przekształcania odpadów

Wzór raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest dostępny m.in. w serwisie gov.pl oraz na stronach urzędów gmin i powiatów. Przygotowanie dokumentu wymaga zebrania i opracowania szczegółowych danych technicznych, środowiskowych i przestrzennych. Zakres informacji wyznacza art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie.

1. Charakterystyka inwestycji i lokalizacji

W pierwszej części raportu przedstawia się rodzaj, skalę i usytuowanie przedsięwzięcia. Należy opisać teren inwestycji – jego powierzchnię, położenie względem granic działki, istniejącą zabudowę, cieki wodne, drzewostan, florę i faunę. Wymaga się też wskazania numerów działek i jednostek ewidencyjnych oraz scharakteryzowania dotychczasowego sposobu użytkowania gruntu. Istotne jest również określenie specyfiki planowanego obiektu budowlanego (np. budynku hali technologicznej, komina, placów składowych) i jego oddziaływania na tereny sąsiednie.

2. Technologia i proces przekształcania odpadów

Opis technologii to najważniejszy element raportu o oddziaływaniu instalacji. Należy szczegółowo scharakteryzować proces termicznego przekształcania odpadów, w tym m.in. rodzaje odpadów kierowanych do instalacji, parametry pracy pieca, sposób doprowadzania paliwa, odzysk energii i system oczyszczania spalin. W tym miejscu warto wskazać również ewentualne warianty przedsięwzięcia – np. różne możliwe rozwiązania technologiczne lub organizacyjne.

3. Zapotrzebowanie na media i wpływ na środowisko

W kolejnej części raportu podaje się przewidywaną ilość wykorzystywanej wody, paliw, energii i surowców (ze szczegółowością na poziomie dokumentacji projektowej lub operatu wodnoprawnego). Należy także określić rodzaje i ilości wprowadzanych do środowiska substancji, w tym ścieków bytowych i technologicznych czy gazów odlotowych oraz poziom emisji hałasu. Raport powinnien ponadto wskazywać na planowane zastosowanie rozwiązań chroniących środowisko – np. systemów filtracji, zabezpieczeń przed wyciekiem substancji ropopochodnych, ekranów akustycznych czy nadzoru nad bioróżnorodnością.

4. Odpady i oddziaływanie przestrzenne

W części dotyczącej gospodarki odpadami należy określić rodzaje i ilości wytwarzanych odpadów, sposób ich segregacji, magazynowania i przekazywania do odzysku lub unieszkodliwienia. Dla inwestycji tego typu wymaga się też analizy zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, w tym wpływu na gleby, wody powierzchniowe, powietrze i obszary podlegające ochronie. Raport powinien również wskazywać pobliskie przedsięwzięcia realizowane i zrealizowane, których oddziaływania mogą się kumulować.

5. Bezpieczeństwo, ryzyko i zgodność z przepisami

Ostatni element raportu to ocena ryzyka wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej czy budowlanej. Obok oceny wymagane jest również wskazanie działań zapobiegawczych i scharakteryzowanie systemów reagowania, np. zabezpieczenia zbiorników, monitoringu emisji, instalacji przeciwpożarowych. Jeśli inwestycja wiąże się z transportem odpadów, to należy uwzględnić jej wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego.

Wiarygodność i dokładność danych w raporcie ma zasadnicze znaczenie dla przebiegu procesu administracyjnego – zwłaszcza w przypadku instalacji do spalania lub współspalania odpadów, które realizują procesy o wysokim potencjale emisji szkodliwych substancji do powietrza, gleby i wód.

Jeśli w procesie nie wystąpią komplikacje, od złożenia wniosku wraz z raportem do uzyskania decyzji środowiskowej upływa zwykle 4–5 miesięcy. Aby przyspieszyć inwestycję, warto zlecić przeprowadzenie całej procedury doświadczonym specjalistom – zespołowi Eko-projekt. Nasza firma konsultingowa oszczędza inwestorom czas i pieniądze na spokojne planowanie i realizację przedsięwzięcia.

FAQ:

1. Ile trwa uzyskanie decyzji środowiskowej dla spalarni odpadów?

Postępowanie trwa zwykle od 4 do 5 miesięcy – od złożenia wniosku do chwili, gdy decyzja stanie się ostateczna w obiegu prawnym. Taki czas potrzebny jest na analizy, uzgodnienia, konsultacje społeczne i publikację decyzji.

2. Co powinien zawierać raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko?

Raport powinien zawierać opis inwestycji, w tym lokalizacji, obiektów budowlanych, wykorzystywanych technologii, zapotrzebowania na wodę, energię i paliwa, przewidywanych emisji, rodzajów wytwarzanych odpadów oraz planowanych rozwiązań ograniczających wpływ na środowisko.

3. Kto może przygotować raport o oddziaływaniu dla instalacji do termicznego przekształcania odpadów?

Może to zrobić inwestor lub wyznaczona przez niego osoba, jednak ze względu na charakter i wagę dokumentu warto zlecić jego opracowanie firmie specjalizującej się w dokumentacjach środowiskowych, np. Eko-projekt.

Materiały źródłowe:

1. Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/udostepnianie-informacji-o-srodowisku-i-jego-ochronie-17497783/dz-5-roz-3 (dostęp 09.10.2025).
2. Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/przedsiewziecia-mogace-znaczaco-oddzialywac-na-srodowisko-18895096 (dostęp 09.10.2025).
3. Rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 24 września 2020 r. w sprawie standardów emisyjnych dla niektórych rodzajów instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów, https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/standardy-emisyjne-dla-niektorych-rodzajow-instalacji-zrodel-spalania-19036015 (dostęp 09.10.2025).

Przypisy:

The post Raport o oddziaływaniu instalacji do termicznego przekształcania odpadów na środowisko appeared first on Eko-projekt.com.

W 2023 roku weszła w życie specustawa biogazowa, która znacznie ułatwiła i przyspieszyła budowę biogazowni rolniczych. Inwestorzy wciąż jednak muszą spełnić szereg wymagań prawnych, uzależnionych głównie od skali działalności. Dla dużych instalacji należy uzyskać m.in. decyzję środowiskową (dla największych, instalacji odpadowych/utylizacyjnych również – pozwolenie zintegrowane) oraz pozwolenie na budowę. Te procedury administracyjne warto od razu uwzględnić w planie inwestycyjnym, ponieważ ich realizacja może trwać nawet kilka lat.

Wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego

Jest obowiązkowy dla każdego inwestora planującego produkcję biogazu rolniczego bądź energii elektrycznej, ciepła lub biometanu z biogazu. Wpis jest dokonywany na podstawie wniosku w terminie 7 dni, a otrzymane zaświadczenie (razem z innymi decyzjami) uprawnia do legalnego rozpoczęcia działalności.

Wniosek o wpis do rejestru składa się do KOWR razem z:

• oświadczeniem wytwórcy biogazu rolniczego o niezaleganiu z uiszczaniem podatków, opłat i składek na ubezpieczenie społeczne;
• oświadczeniem o zgodności z prawdą danych zawartych we wniosku i spełnieniu warunków;
• dokumentem potwierdzający wniesienie opłaty skarbowej¹.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla biogazowni

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (DUŚ) jest wymagana dla instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego (w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii) o zainstalowanej mocy elektrycznej powyżej 0,5 MW lub wytwarzającej ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej. Wówczas biogazownia jest klasyfikowana jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko².

Przebieg procedury zależy od lokalizacji, charakteru i skali działalności. Organ administracyjny może zdecydować o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ), a wówczas inwestor jest zobowiązany opracować raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który wymaga m.in. przeprowadzenia inwentaryzacji przyrodniczej i wskazania racjonalnego wariantu alternatywnego przedsięwzięcia.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla biogazowni otwiera proces inwestycyjny. Dopiero dysponując nią, można uzyskać pozwolenie na budowę czy decyzję o warunkach zabudowy. Wniosek o wydanie decyzji rozpatrywany jest na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia (KIP).

Do wniosku o DUŚ należy dołączyć szereg dokumentów (zależnie od specyfiki działalności), w szczególności:

• kartę informacyjną przedsięwzięcia,
• plan orientacyjny z naniesioną lokalizacją urządzenia obcego/reklamy,
• mapę ewidencyjną i sytuacyjno-wysokościową,
• wypis z rejestru gruntów,
• wykaz działek objętych wycinką drzew i krzewów,
• analizę kosztów i korzyści,
• pełnomocnictwa i potwierdzenia wniesienia opłat skarbowych,
• dokumenty umożliwiające ustalenie stron postępowania.

Pozwolenie zintegrowane a inwestycja w biogazownię rolniczą

Uzyskuje się je (obok decyzji środowiskowej, po jej wydaniu) dla instalacji do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów z wykorzystaniem fermentacji beztlenowej o zdolności przetwarzania co najmniej 100 ton na dobę³.

Pozwolenie zintegrowane jest wymagane dla instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości⁴. Zastępuje częściowe pozwolenia sektorowe, np. na emisję do powietrza czy wytwarzanie odpadów, a w niektórych przypadkach również pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi i pobór wód. Obejmuje całą instalację, określa całościowe zasady korzystania ze środowiska i wymaga od inwestora przestrzegania najlepszych dostępnych technik (BAT).

Pozwolenie na budowę biogazowni rolniczej

Zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę są wyłącznie mikroinstalacje⁵, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, czyli o rocznej wydajności do 200 tys. m³ biogazu rolniczego⁶. Budowa mikroinstalacji wymaga jednak zgłoszenia zamiaru realizacji właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej.

Jeśli teren jest objęty miejscowym planem zagospodarowania (MPZP) i przewiduje zabudowę rolniczą lub produkcyjną, biogazownię można realizować bez uzyskiwania dodatkowych decyzji (zmiany przeznaczenia gruntów) – to jedno z ułatwień, które wprowadziła tzw. specustawa biogazowa. Ustawa określa jednak warunki, jakie musi spełnić biogazownia w zakresie zainstalowanej mocy elektrycznej (do 1 MW), osiąganej mocy cieplnej (do 3 MW) i rocznej wydajności (do 2,4 lub 4 mln m³)⁷.

Jeśli nie sporządzono MZPZ, należy uzyskać decyzję o warunkach zabudowy (WZ) – wykonać analizę techniczną i urbanistyczną, uzyskać opinie służb (m.in. sanepidu, straży pożarnej) i złożyć wniosek wraz z załączonym projektem.

Karta informacyjna przedsięwzięcia „biogazownia rolnicza” – kiedy jest wymagana i co powinna zawierać?

Jak już wspomnieliśmy, karta informacyjna przedsięwzięcia jest potrzebna organowi administracji do wydania decyzji środowiskowej. To na jej podstawie urzędnicy identyfikują inwestycję, oceniają konieczność przeprowadzenia OOŚ i ustalają zakres ewentualnego raportu oddziaływania.

Karta informacyjna przedsięwzięcia zawiera opis inwestycji i technologii, szacowanego zużycia zasobów oraz przewidywanych oddziaływań i rozwiązań chroniących środowisko.

Zakres i charakter informacji podawanych w KIP reguluje prawo – art. 62a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Zgodnie z przepisami karta powinna zawierać przynajmniej następujące informacje:

• rodzaj, skalę, lokalizację i charakter przedsięwzięcia;
• powierzchnię planowanej instalacji i obiektów budowlanych;
• (jeśli dotyczy) dotychczasowe sposoby wykorzystywania obiektu;
• opis flory i fauny występujących na obszarze inwestycji i w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia;
• rodzaje technologii zastosowanych w instalacji;
• ewentualne warianty przedsięwzięcia;
• przewidywane ilości wykorzystywanej wody, materiałów i surowców, paliw i energii;
• rodzaje i przybliżone ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii (już z uwzględnieniem rozwiązań chroniących środowisko);
• rodzaje i przybliżone ilości odpadów wytwarzanych na terenie przedsięwzięcia i ich wpływ na środowisko;
• możliwe transgraniczne (na teren innego państwa) oddziaływanie na środowisko;
• tereny podlegające ochronie (utworzone na podstawie ustawy o ochronie przyrody) zlokalizowane w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia (lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia);
• inne przedsięwzięcia realizowane na terenie oddziaływania planowanej inwestycji (w zakresie potencjalnej kumulacji oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem);
• ocena ryzyka wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej;
• planowane rozwiązania ochrony środowiska;
• (jeśli dotyczy) wpływ drogi projektowanej na terenie przedsięwzięcia na bezpieczeństwo ruchu drogowego⁸.

Karta informacyjna przedsięwzięcia: biogazownie rolnicze – jak ją opracować?

Na stronach internetowych rządu (biznes.gov.pl) i samorządów dostępne są do pobrania wzory KIP, które wystarczy wypełnić. Ze względu jednak na charakter i szczegółowość informacji podawanych w dokumencie do sporządzenia karty informacyjnej przedsięwzięcia należy się odpowiednio przygotować. Warto powierzyć to zadanie specjalistom: doświadczonej firmie konsultingowej, takiej jak Eko-projekt, która uzyskuje decyzje środowiskowe w imieniu inwestorów.

W KIP należy uwzględnić wiele aspektów, w szczególności:

• Parametry techniczne biogazowni – m.in. wymiary instalacji oraz usytuowanie przedsięwzięcia w stosunku do granic działki, istniejącej zabudowy, cieków wodnych i drzewostanu. Trzeba też uwzględnić ewentualne prace specjalistyczne, np. odwodnienie wykopów (wraz z obszarem ich oddziaływania).
• Powierzchnię zagospodarowania – procent działki wyłączony z powierzchni biologicznie czynnej jako zabudowa i ciągi komunikacyjne. W KIP należy też porównać obecny i planowany sposób użytkowania terenu z uwzględnieniem opisu szaty roślinnej, planowanej wycinki oraz gatunków zwierząt i siedlisk mogących znaleźć się w zasięgu inwestycji.
• Szacunkowe zużycie zasobów – przewidywane zapotrzebowanie na wodę, surowce, paliwa i energię, określone na poziomie podobnym do operatu wodnoprawnego czy projektu budowlanego.
• Emisje i odpady – charakterystyka źródeł i ilości substancji lub energii wprowadzanych do środowiska (w tym sposobu dostarczania wody, odprowadzania ścieków i wód opadowych, rodzajów i ilości odpadów oraz metod ich zagospodarowania) oraz innych uciążliwości (m.in. urządzenia generujące hałas bądź pole elektromagnetyczne).
• Działania ochronne (informacje o zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko) – to np. ograniczenie wycinki drzew, nowe nasadzenia, dostosowanie terminów prac do sezonów przyrodniczych, monitoring terenu i relokacja zwierząt, zastosowanie technologii niskoemisyjnych czy organizacja zaplecza budowy tak, aby zminimalizować ryzyko skażenia gruntu lub wód oraz zabezpieczyć wykopy przed wpadaniem zwierząt.

Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach to złożona procedura, która wymaga połączenia wiedzy technicznej, prawnej i doświadczenia w przygotowaniu dokumentacji. W Eko-projekt wspieramy inwestorów na każdym etapie – od badań i ekspertyz, przez opracowanie karty informacyjnej przedsięwzięcia i innych potrzebnych dokumentów, po uzgodnienia i konsultacje. Reprezentujemy naszych klientów przed urzędami i instytucjami – zapewniamy czas i spokój na realizację inwestycji. Zapraszamy!

FAQ:

1. Jakie dokumenty są potrzebne do budowy biogazowni?

Z reguły inwestor musi uzyskać m.in. wpis do rejestru wytwórców biogazu rolniczego i decyzję środowiskową (DUŚ), a przy dużych instalacjach także pozwolenie zintegrowane. Zwykle wymagane jest również pozwolenie na budowę (lub zgłoszenie dla mikroinstalacji), a w niektórych przypadkach decyzja o warunkach zabudowy.

2. Kiedy wymagana jest karta informacyjna przedsięwzięcia dla biogazowni?

KIP jest potrzebna do złożenia wniosku o decyzję środowiskową. Biogazownia o mocy powyżej 0,5 MW lub wytwarzająca równoważną ilość biogazu do innych celów niż produkcja energii elektrycznej jest traktowana jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i wymaga takiego dokumentu.

3. Jak przygotować kartę informacyjną przedsięwzięcia dla biogazowni?

KIP musi opisywać m.in. skalę i lokalizację inwestycji, technologie, zużycie zasobów, emisje, odpady i planowane działania ochronne. Zakres dokumentu reguluje art. 62a o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa […]. Wzory dokumentów dostępne są na stronach administracji.

Źródła:

The post Karta informacyjna przedsięwzięcia dla biogazowni rolniczych appeared first on Eko-projekt.com.

Nie zawsze, ale w wielu przypadkach budowa farmy fotowoltaicznej w większej skali wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, w skrócie decyzji środowiskowej (DŚU). Obowiązek ten zależy od lokalizacji i powierzchni instalacji.

Decyzja środowiskowa określa warunki realizacji inwestycji w sposób ograniczający jej wpływ na środowisko i warunkuje dalszy przebieg inwestycji – bez niej nie można uzyskać m.in. decyzji o warunkach zabudowy czy pozwolenia na budowę.

Zgodnie z rozporządzeniem z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko farmę fotowoltaiczną traktuje się jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeśli:

• zajmuje ≥ 0,5 ha na obszarze objętym ochroną przyrody (lub w jego otulinie);
• zajmuje ≥ 2 ha poza obszarami chronionymi.

Wyjątek stanowią instalacje umieszczane na dachach i elewacjach obiektów budowlanych – zostały one wyłączone spod powyższych przepisów i nie wymagają uzyskania decyzji środowiskowej¹.

Jak będzie przebiegać to postępowanie, decyduje organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej. Ze względu na skalę lub lokalizację przedsięwzięcia koniecznie może być przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ)², a wówczas inwestor musi opracować raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Ocena oddziaływania na środowisko w praktyce polega na:

• weryfikacji raportu o oddziaływaniu,
• uzyskaniu wymaganych opinii i uzgodnień,
• zapewnieniu możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Jakie dokumenty są potrzebne do budowy farmy fotowoltaicznej?

Jeżeli rozmiar i lokalizacja elektrowni kwalifikują ją jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, to inwestor musi uzyskać decyzję środowiskową. Podstawowym dokumentem inicjującym postępowanie jest właśnie karta informacyjna przedsięwzięcia (KIP). To opracowanie zawierające opis inwestycji i technologii, szacowanego zużycia zasobów i przewidywanych oddziaływań oraz rozwiązań chroniących środowisko.

Na podstawie karty informacyjnej organ identyfikuje inwestycję oraz ocenia konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) i ewentualnie ustala zakres raportu.

W zależności od sytuacji inwestor może być zobowiązany do złożenia następujących dokumentów:

• wniosku o wydanie DŚU,
• wniosku o ustalenie zakresu raportu OOŚ,
• raportu oddziaływania na środowisko,
• planu orientacyjnego z naniesioną lokalizacją urządzenia obcego/reklamy,
• mapy ewidencyjnej i sytuacyjno-wysokościowej,
• wypisu z rejestru gruntów,
• wykazu działek objętych wycinką,
• analizy kosztów i korzyści,
• pełnomocnictwa i potwierdzenia wniesienia opłat skarbowych,
• dokumentów umożliwiających ustalenie stron postępowania.

Zakres dokumentacji zależy od skali inwestycji, lokalizacji oraz decyzji organu prowadzącego postępowanie.

Wniosek wraz z powyższymi dokumentami składa się do urzędu miasta lub gminy, ewentualnie starostwa lub urzędu miasta na prawach powiatu (gdy dochodzi do scalania, wymiany lub podziału gruntów).

Karta informacyjna przedsięwzięcia: farma fotowoltaiczna

Karta informacyjna przedsięwzięcia dla farmy fotowoltaicznej o mocy 1 MW i wielkości 2,5 ha (dane przykładowe) niewiele się różni od karty dla elektrowni dziesięciokrotnie większej. Dokument ten zawsze zawiera podobne informacje. Różnica polega na tym, że w drugim przypadku z naszego przykładu inwestycja najpewniej będzie wymagała oceny oddziaływania na środowisko.

Zakres i specyfikę informacji zawartych w KIP regulują przepisy, zwłaszcza art. 62a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Zgodnie z nim karta informacyjna przedsięwzięcia powinna zawierać następujące dane:

• rodzaj, skalę i lokalizację oraz charakter przedsięwzięcia;
• powierzchnię instalacji i planowanych obiektów budowlanych;
• dotychczasowe sposoby wykorzystywania obiektu (jeśli dotyczy);
• opis szaty roślinnej i fauny występujących na terenie inwestycji i w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia;
• rodzaje technologii stosowanych w instalacjach;
• ewentualne warianty przedsięwzięcia;
• przewidywane zużycie wody, materiałów i surowców, paliw i energii;
• planowane rozwiązania ochrony środowiska;
• rodzaje i przybliżone ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii (z uwzględnieniem planowanych rozwiązań chroniących środowisko);
• rodzaje i przybliżone ilości odpadów wytwarzanych na terenie przedsięwzięcia i ich wpływ na środowisko;
• możliwe transgraniczne oddziaływanie na środowisko (czyli na teren innego państwa);
• obszary podlegające ochronie (wyznaczone na podstawie ustawy o ochronie przyrody) znajdujące się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia (lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia);
• przedsięwzięcia realizowane na obszarze oddziaływania planowanej inwestycji (w zakresie ewentualnej kumulacji oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem);
• ryzyko wystąpienia niebezpiecznej w skutkach awarii lub katastrofy;
• wpływ drogi planowanej na terenie przedsięwzięcia na bezpieczeństwo ruchu drogowego (jeśli dotyczy)³.

W KIP dla elektrowni słonecznej należy również uwzględnić dostępne wyniki innych ocen wpływu na środowisko, przeprowadzonych na podstawie odrębnych przepisów (jeśli dotyczy).

Przykłady karty informacyjnej przedsięwzięcia dla farmy fotowoltaicznej o mocy 2 MW czy 5 MW są dostępne w internecie – to dokumenty udostępniane publicznie, a ogólny wzór KIP można pobrać ze stron rządowych i samorządowych.

Karta informacyjna przedsięwzięcia dla farmy fotowoltaicznej

W karcie informacyjnej przedsięwzięcia dla farmy fotowoltaicznej należy uwzględnić przede wszystkim takie aspekty jak:

• Podstawowe parametry techniczne inwestycji – w tym wymiary i lokalizację instalacji w odniesieniu do granic działki inwestycyjnej, istniejącej na niej zabudowy oraz drzew i cieków lub zbiorników wodnych. Inwestor jest również zobowiązany poinformować urząd, jeśli zachodzi potrzeba wykonania specjalistycznych prac, np. związanych z odwodnieniem wykopów budowlanych razem z ich z potencjalnym zasięgiem oddziaływania.
• Planowana do zagospodarowania powierzchnia terenu, instalacji i obiektów budowlanych. Inwestor jest zobowiązany ustalić, jaki procent powierzchni działki zamierza wyłączyć z powierzchni biologicznie czynnej jako zabudowę i ciągi komunikacyjne. Powinien również zestawić obecny sposób użytkowania tego terenu (i jego wpływ na środowisko) z opracowywanym planem, w tym m.in. scharakteryzować:
  • szatę roślinną występującą w granicach i zasięgu oddziaływania inwestycji (oraz plany jej zniszczenia polegającego np. na wycince danych drzew);
  • występujące stale bądź okresowo gatunki zwierząt oraz siedliska przyrodnicze obserwowane w granicach działki inwestycyjnej i terenu, na który przedsięwzięcie będzie oddziaływać.
• Szacowana ilość zużywanej wody, surowców, paliw i energii. Szacunki powinny być dokładne mniej więcej na takim poziomie, na jakim wartości te wskazuje się np. w założeniach do projektu budowlanego czy operacie wodnoprawnym.
• Rodzaje i szacowane ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii (już przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko), w tym:
  • sposób dostarczania wody;
  • ilość i metoda odprowadzania ścieków bytowych i technologicznych oraz wód opadowych;
  • specyfika i przewidywane ilości odpadów oraz sposoby postępowania z nimi (np. segregacja, gromadzenie w szczelnych pojemnikach);
  • ilość i rodzaj zainstalowanych i planowanych urządzeń generujących hałas, zanieczyszczenia, odpady czy pole elektromagnetyczne lub powodujących inne uciążliwości.
• Rozwiązania chroniące środowisko i zakres planowanych działań, np.:
  • zmniejszenie liczby drzew planowanych do wycięcia;
  • zaprojektowanie nowych nasadzeń;
  • zaplanowanie terminów realizacji poza sezonami lęgowymi;
  • oględziny terenu przed rozpoczęciem realizacji projektu – zbadanie występujących na nim gatunków chronionych i siedlisk;
  • monitorowanie i ewentualne relokowanie drobnych zwierząt poza teren prowadzonych prac lub zaplanowanie dla nich drogi ucieczki;
  • wdrożenie technologii przyjaznych środowisku;
  • organizacja zaplecza budowlanego w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko szkody, zwłaszcza wycieku substancji ropopochodnych i smarów do gruntu lub wód oraz wpadania zwierząt do wykopów budowlanych.

Jak uzyskać decyzję środowiskową dla farmy fotowoltaicznej?

Uzyskanie decyzji środowiskowej to proces wieloetapowy, który wymaga wiedzy technicznej, znajomości przepisów i procedur oraz umiejętnie przygotowanej dokumentacji. W Eko-projekt prowadzimy inwestorów przez cały ten proces – od inwentaryzacji przyrodniczej i analiz środowiskowych, przez opracowanie karty informacyjnej przedsięwzięcia i innych wymaganych dokumentów, po uzgodnienia i mediacje. Reprezentujemy naszych klientów przed organami administracji – zapewniamy czas i spokój na prowadzenie biznesu.

Dbamy o zgodność z przepisami, ograniczamy ryzyko formalnych błędów i usprawniamy komunikację z urzędami. Dzięki temu inwestor może się skupić na realizacji projektu, bez ryzyka opóźnień, przeciągających się procedur i zbędnych kosztów. Zachęcamy do kontaktu – zapraszamy na niezobowiązującą rozmowę.

FAQ:

1. Czy dla farmy fotowoltaicznej trzeba przygotować KIP?

Tak, jeśli farma kwalifikuje się jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko – jej powierzchnia wynosi co najmniej 0,5 ha na obszarze chronionym lub 2 ha poza nim. Karta informacyjna jest potrzebna, aby urząd mógł ocenić, czy trzeba przeprowadzić ocenę oddziaływania na środowisko (OOŚ).

2. Ile trwa opracowanie karty informacyjnej przedsięwzięcia dla farmy fotowoltaicznej?

W firmie konsultingowej Eko-projekt przygotowanie karty informacyjnej przedsięwzięcia trwa zazwyczaj do 30 dni – łącznie z jej złożeniem do właściwego organu administracji.

3. Kto może sporządzić KIP dla farmy fotowoltaicznej?

KIP może przygotować inwestor lub wskazana przez niego firma. Ustawa wymaga jedynie, aby dokument został podpisany przez autora lub osobę kierującą zespołem opracowującym dokumentację. Sporządzenie karty informacyjnej przedsięwzięcia wymaga jednak wiedzy i doświadczenia.

Źródła:

The post Karta informacyjna przedsięwzięcia dla farmy fotowoltaicznej appeared first on Eko-projekt.com.

Inwestycja w produkcję zielonej energii jest dziś opłacalnym przedsięwzięciem. Łatwo uzyskać finansowanie i wsparcie pieniężne, społeczeństwo jest coraz bardziej przychylne wiatrakom i dostrzega ich zalety, trwają też prace nad liberalizacją zasad lokalizowania elektrowni. Mimo to inwestor musi się liczyć z formalnościami. Farma wiatrowa jest korzystna dla środowiska, ale ze względu na poważną ingerencję w krajobraz, gabaryty oraz generowaną siłę i energię może też mu zagrażać.

Każda elektrownia wiatrowa wymaga obecnie uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, w skrócie decyzji środowiskowej (DŚU). Dokument ten wyznacza kierunek, w jakim należy kształtować inwestycję, żeby jak najbardziej ograniczyć jej negatywny wpływ na środowisko naturalne i związane z nią ryzyko dla przyrody i ludzi. Wiąże też cały proces inwestycyjny.

W celu uzyskania DUŚ konieczne jest opracowanie dokumentacji środowiskowej farmy wiatrowej, w tym – w wielu przypadkach – również karty informacyjnej przedsięwzięcia (KIP).

Czym jest karta informacyjna przedsięwzięcia dla elektrowni wiatrowej?

Decyzję środowiskową wydaje wyznaczony do tego organ administracyjny, zależnie od charakteru inwestycji m.in. wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta lub Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. Zgodnie z art. 75 ust. 1 r) ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie […] właśnie ten ostatni urząd – RDOŚ – jest organem właściwym do wydania DUŚ dla elektrowni wiatrowych¹.

Zanim jednak wyda decyzję środowiskową, organ musi zaopiniować inwestycję i zdecydować, czy trzeba dla niej przeprowadzić ocenę oddziaływania na środowisko (OOŚ). Decyzję o przeprowadzeniu lub zaniechaniu OOŚ dla elektrowni wiatrowej RDOŚ podejmuje na podstawie KIP, czyli karty informacyjnej przedsięwzięcia.

Karta informacyjna przedsięwzięcia służy urzędnikom również do wyznaczenia wymaganego zakresu raportu oddziaływania na środowisko, który inwestor musi sporządzić przed przeprowadzeniem OOŚ (jeśli jest ona konieczna).

Karta informacyjna przedsięwzięcia: elektrownia wiatrowa – kiedy trzeba ją przygotować?

Na potrzeby procedur związanych z decyzjami środowiskowymi ustawodawca wprowadził do porządku prawnego dwa terminy:

1. przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko,
2. przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

Zgodnie z §2 ust. 1 pkt 5 do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się:

5) instalacje wykorzystujące do wytwarzania energii elektrycznej energię wiatru:

a) o łącznej mocy nominalnej elektrowni nie mniejszej niż 100 MW,

b) lokalizowane na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej².

Elektrownia o mocy powyżej 100 MW lub lokalizowana na obszarze morskim wymaga przeprowadzenia OOŚ, zatem karta informacyjna przedsięwzięcia z reguły nie jest potrzebna.

Zamiast niej inwestor od razu sporządza raport o oddziaływaniu, który zawiera pełną całoroczną inwentaryzację środowiska i informacje o ewentualnych wariantach przedsięwzięcia (proponowanym, racjonalnym alternatywnym i najkorzystniejszym dla środowiska).

Inwestor może jednak przygotować najpierw KIP, aby to na jej podstawie RDOŚ wyznaczyła zakres takiego raportu. Sporządzenie i przedstawienie urzędowi KIP w tym trybie (przed opracowaniem raportu) jest obligatoryjne wtedy, gdy planowane przedsięwzięcie może transgranicznie oddziaływać na środowisko.

W każdym innym przypadku inwestor musi opracować KIP, aby RDOŚ mogła zdecydować, czy ocena oddziaływania na środowisko dla elektrowni wiatrowej jest potrzebna, czy też nie.

Dokumentacja środowiskowa: elektrownia wiatrowa – jakie dane należy zebrać?

Karta informacyjna przedsięwzięcia dla elektrowni wiatrowej musi zawierać dane, które umożliwią RDOŚ identyfikację inwestycji i podjęcie decyzji o przeprowadzeniu lub zaniechaniu oceny oddziaływania na środowisku bądź ustalenie zakresu raportu o oddziaływaniu.

Charakter i zakres informacji zamieszczanych w KIP regulują przepisy, a konkretniej art. 62a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Zgodnie z nim w karcie należy przedstawić:

• rodzaj, charakter, skalę i usytuowanie przedsięwzięcia;
• powierzchnię zajmowanej nieruchomości/instalacji oraz planowanych obiektów budowlanych;
• dotychczasowe sposobu wykorzystywania obiektu (jeśli dotyczy);
• charakterystykę szaty roślinnej i dzikich zwierząt występujących na terenie i w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia;
• rodzaje stosowanych w instalacji technologii;
• ewentualne warianty przedsięwzięcia;
• szacowaną ilość zużycia wody, surowców, materiałów, paliw i energii;
• planowane rozwiązania ochrony środowiska;
• rodzaje i przybliżone ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii (z uwzględnieniem planowanych rozwiązań chroniących środowisko);
• rodzaje i szacowane ilości wytwarzanych na terenie przedsięwzięcia odpadów oraz ich wpływ na środowisko;
• potencjalne transgraniczne (na teren innego państwa) oddziaływanie na środowisko;
• obszary podlegające ochronie (na podstawie ustawy o ochronie przyrody), które znajdują się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia;
• wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego planowanej na terenie przedsięwzięcia drogi (jeśli dotyczy);
• przedsięwzięcia realizowane i zrealizowane na obszarze oddziaływania planowanej inwestycji (w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem);
• ryzyko wystąpienia niebezpiecznej w skutkach awarii lub katastrofy³.

Jeśli dotyczy, w karcie informacyjnej przedsięwzięcia dla elektrowni wiatrowej należy uwzględnić dostępne wyniki innych ocen wpływu na środowisko, które zostały przeprowadzone zgodnie z odrębnymi przepisami. Należy pamiętać, iż w przypadku decyzji środowiskowych dla farm wiatrowych, całoroczna inwentaryzacja przyrodnicza jest obligatoryjna.

Kto odpowiada za przygotowanie KIP (elektrownia wiatrowa)?

Przepisy nie określają jednoznacznie, kto powinien sporządzić kartę informacyjną przedsięwzięcia – może to zrobić sam inwestor albo osoba przez niego upoważniona. Ustawa wymaga jedynie tego, aby dokument podpisał jego autor lub osoba odpowiedzialna za pracę zespołu opracowującego dokumentację. W treści karty muszą się znaleźć imię i nazwisko tej osoby oraz data przygotowania dokumentacji⁴.

W praktyce inwestorzy najczęściej korzystają z usług firm konsultingowych, które świadczą doradztwo środowiskowe dla OZE – takich jak Eko-projekt.

Nasza firma realizuje całościowo procedurę uzyskania decyzji środowiskowej – od wykonania screeningu i analiz, inwentaryzacji oraz całorocznych monitoringów przyrodniczych, przez opracowanie KIP i innych dokumentów, po organizację konsultacji społecznych i mediacji. Reprezentujemy inwestora przed organami administracji, dzięki czemu może on skupić się na kwestiach biznesowych i realizacji inwestycji.

KIP: elektrownia wiatrowa – co powinna zawierać dokumentacja?

Wzór karty informacyjnej przedsięwzięcia dostępny jest w Internecie: można go pobrać ze stron rządowych i samorządowych (gov.pl). Największa trudność tkwi w jego prawidłowym wypełnieniu – błędy i braki w dokumentacji przedłużają i komplikują proces. Do tego zadania trzeba się solidnie przygotować.

Karta informacyjna przedsięwzięcia dla elektrowni wiatrowej powinna zawierać:

• Podstawowe parametry techniczne inwestycji – zwłaszcza wymiary i usytuowanie instalacji względem granic działki inwestycyjnej, istniejącej zabudowy, drzew i cieków lub zbiorników wodnych. Inwestor powinien poinformować urząd o potrzebie przeprowadzenia prac w związku odwodnieniem wykopów budowlanych wraz ich z potencjalnym zasięgiem oddziaływania (lej depresji), a także scharakteryzować tereny sąsiednie.
• Planowaną do zagospodarowania powierzchnię terenu i obiektów budowlanych – inwestor musi ustalić, jaki procent powierzchni działki zostanie wyłączony z powierzchni biologicznie czynnej w postaci zabudowy i ciągów komunikacyjnych. Powinien porównać dotychczasowy sposób użytkowania terenu i jego wpływ na środowisko z tworzonym planem, m.in. scharakteryzować:
  • szatę roślinną występującą w granicach i zasięgu oddziaływania inwestycji wraz z informacjami o jej planowanym zniszczeniu, np. wycince danych drzew (gatunki, stan, powierzchnia itp.);
  • występujące na stałe lub okresowo gatunki zwierząt oraz siedliska przyrodnicze znajdujące w granicach działki inwestycyjnej i terenu, na który oddziaływać będzie przedsięwzięcie.
• Przybliżoną wartość przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, paliw i energii. Szczegółowość szacunków powinna znajdować się na poziomie wartości wskazywanych w założeniach do projektu budowlanego lub innej dokumentacji technicznej, np. operacie wodnoprawnym.
• Rodzaje i szacowane ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii (przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko), m.in.:
  • sposób dostarczania wody;
  • ilość i sposób odprowadzania ścieków bytowych i technologicznych oraz wód opadowych;
  • charakter i przewidywane ilości odpadów wraz ze sposobami postępowania z nimi (do których należą np. segregacja czy gromadzenie w szczelnych pojemnikach);
  • ilość i rodzaj zainstalowanych oraz planowanych urządzeń, które wytwarzają hałas, zanieczyszczenia, odpady czy pole elektromagnetyczne bądź powodują inne uciążliwości.
• Rozwiązania chroniące środowisko razem z uwzględnieniem zakresu planowanych działań, np.:
  • redukcja liczby drzew przeznaczonych do wycięcia;
  • zaplanowanie nowych nasadzeń;
  • wyznaczenie terminów realizacji poza sezonami lęgowymi;
  • oględziny terenu przed rozpoczęciem prac w celu zbadania występujących na nim gatunków chronionych i siedlisk;
  • monitorowanie i ewentualne przenoszenie drobnych zwierząt poza obszar prowadzonych prac lub zapewnienie im drogi ucieczki;
  • zastosowanie technologii przyjaznych środowisku;
  • odpowiednia organizacja zaplecza budowlanego, zwłaszcza zabezpieczenie przed wyciekiem do gruntu lub wód substancji ropopochodnych i smarów oraz przed wpadaniem zwierząt do wykopów.

Firma OOŚ: elektrownie wiatrowe – od karty informacyjnej przedsięwzięcia po uzyskanie decyzji środowiskowej

Zapraszamy do współpracy z Eko-projekt: doświadczoną firmą świadczącą usługi środowiskowe dla farm wiatrowych i innych przedsięwzięć przemysłowych. Nasi klienci oszczędzają czas i nerwy, a z reguły także pieniądze – mogą rozpocząć inwestycję bez opóźnień, zgodnie z planem.

Ile to wszystko trwa? Kartę informacyjną przedsięwzięcia opracowujemy z reguły do 30 dni (razem z przedłożeniem jej organowi). Na decyzję o konieczności sporządzenia raportu OOŚ trzeba jednak poczekać nawet 60 dni; organ musi też wyznaczyć czas na konsultacje społeczne. Uzyskanie decyzji środowiskowej – zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia (wraz z nabraniem przez nią ostateczności w obiegu prawnym) trwa z naszą firmą około 4–5 miesięcy. Bez wsparcia może się ciągnąć latami.

FAQ:

Opracowania KIP wymagają wszystkie elektrownie w sytuacji, gdy o konieczności przeprowadzenia OOŚ decyduje urząd (jest tak w przypadku elektrowni o łącznej mocy nominalnej niższej niż 100 MW i lokalizowanych na lądzie).

2. Ile trwa opracowanie karty informacyjnej przedsięwzięcia dla OZE?

Doświadczonej firmie konsultingowej, takiej jak Eko-projekt, opracowanie karty informacyjnej przedsięwzięcia dla instalacji OZE zajmuje około 45 dni (wraz ze złożeniem jej do urzędu). W przypadku inwentaryzacji przyrodniczej i monitoringu ornitologicznego należy przyjąć 12 miesięcy ciągłych obserwacji.

3. Kto może sporządzić KIP dla elektrowni wiatrowej?

Kartę informacyjną przedsięwzięcia może sporządzić inwestor lub wyznaczona przez niego osoba bądź firma. Przepisy narzucają wyłącznie obowiązek podpisania karty przez autora lub osobę kierującą zespołem autorów.

Żródła:

The post Karta informacyjna przedsięwzięcia dla elektrowni wiatrowej appeared first on Eko-projekt.com.