Wydanie pozwolenia zintegrowanego
Podmiot korzystający ze środowiska i eksploatujący kilka instalacji może to czynić, według swojego wyboru, na podstawie jednego pozwolenia zintegrowanego bądź na podstawie kilku pozwoleń zintegrowanych, wydanych osobno dla każdej instalacji. Możliwe jest również, że podmiot korzystający ze środowiska będzie korzystał ze środowiska na podstawie pozwolenia zintegrowanego w odniesieniu do instalacji, które tego wymagają, a w stosunku do pozostałych będzie to czynił na podstawie pozwoleń sektorowych.


Obowiązek uzyskania pozwolenia zintegrowanego
Pozwolenie zintegrowane jest wymagane w przypadku prowadzenia instalacji, która, ze względu na rodzaj i skalę wykonywanej działalności, może powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości. W celu oceny skali zagrożenia Minister Środowiska wydał rozporządzenie z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz. U. z 2014 r. poz. 1169) i określił rodzaje instalacji mogące powodować ww. zanieczyszczenie. Z powyższego obowiązku zwolniono instalacje lub ich części stosowane wyłącznie do badania, rozwoju lub testowania nowych produktów bądź procesów technologicznych.


Sporządzenie raportu początkowego
Podmiot wnioskujący o wydanie pozwolenia zintegrowanego ma obowiązek dołączyć do niego raport początkowy. Nie w każdym jednak wypadku obowiązek taki będzie występował. Autor wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego w pierwszej kolejności powinien przeanalizować, czy występuje realna możliwość zanieczyszczenia terenu zakładu i w zależności od dokonanych ustaleń dołączyć do wniosku raport początkowy lub nie. W zakresie autorstwa raportu, jak i jego charakteru ustawodawca nie wprowadził żadnych szczegółowych rozwiązań. Uznać należy, że raport może opracować każda osoba mająca określoną wiedzę. Nie musi być ona jednak potwierdzona jakimiś dodatkowymi uprawnieniami. Jednakże, co się tyczy badań wykorzystywanych w procesie opracowywania raportu, muszą one spełniać wymagania wskazane w art. 147a ust. 1 pkt 1 lub ust. 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2016 r. poz. 672) - dalej p.o.ś.


Sporządzenie wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego
W art. 208 p.o.ś. zostały wprowadzone dodatkowe wymagania formalne, jakie powinien spełniać wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego, oprócz wymagań wynikających z art. 181 p.o.ś. Wniosek powinien zatem spełniać wymagania obligatoryjne - wyrażone w art. 208 ust. 2 i ust. 8 p.o.ś., oraz w niektórych przypadkach wymagania fakultatywne, wskazane w art. 208 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 p.o.ś.


Wniesienie opłaty rejestracyjnej
Warunkiem rozpatrzenia wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego jest wniesienie opłaty rejestracyjnej, która powinna być kwalifikowana jako opłata za określone czynności organu administracji. W przypadku jej niewniesienia organ administracji powinien wyznaczyć termin od 7 do 14 dni na jej wniesienie. Jeżeli podmiot wnioskujący o wydanie pozwolenia zintegrowanego powyższego nie uczyni, organ wyda postanowienie o zwrocie podania, na które służy zażalenie.


Złożenie wniosku o wydanie pozwolenia
Wniosek należy złożyć do organu właściwego do wydana pozwolenia zintegrowanego w dwóch egzemplarzach wraz z zapisem wniosku w postaci elektronicznej na elektronicznych nośnikach danych.
Badanie formalne wniosku
Jeżeli wniosek posiada braki formalne, organ powinien wezwać wnioskodawcę w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania.


Ustalenie stron postępowania
Stronami postępowania o wydanie pozwolenia na korzystanie ze środowiska jest prowadzący instalację oraz władający powierzchnią ziemi, jeżeli został wyznaczony obszar ograniczonego użytkowania. Ponadto w określonych w art. 218 p.o.ś. kategorii spraw, ustawodawca zapewnia możliwość udziału społeczeństwa na zasadach wskazanych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 353). Skoro zaś w postępowaniu uczestniczy społeczeństwo, to zgodnie z regułami wynikającymi z art. 44 ust. 1 ww. ustawy, może w nim uczestniczyć również organizacja ekologiczna.


Określenie warunków emisji
W pozwoleniu zintegrowanym określa się warunki emisji. Warunki te stanowią konglomerat pozwoleń sektorowych wymienionych w art. 181 ust. 1 pkt 2–4 p.o.ś. oraz pozwoleń wodnoprawnych na pobór wody wydawanych na podstawie pr. wodn. (ogólnie).


Ustalenie obowiązku prowadzenia pomiarów
W pozwoleniu zintegrowanym organ wydający pozwolenie określa także obowiązek przeprowadzenia pomiarów odnoszących się do stanu środowiska w miejscu prowadzenia instalacji w związku z eksploatacją, której było ono wydane. W art. 217a p.o.ś. ustawodawca wskazał, czym powinien kierować się organ określając ww. obowiązek pomiarowy, w szczególności w art. 217a ust. 1 p.o.ś określił, jakie składniki środowiska mają być badane oraz z jaką częstotliwością. Jednakże, jeśli został już nałożony obowiązek przeprowadzenia raportu początkowego, obowiązki pomiarowe wynikające z art. 217a p.o.ś. nie znajdą zastosowania.


Ustalenie obowiązku stosowania najlepszej dostępnej techniki i standardów emisyjnych
Instalacje muszą spełniać pewne minimalne standardy techniczne. Pierwszą z nich jest najlepsza dostępna technika w rozumieniu art. 3 pkt 10 p.o.ś. Minister Środowiska, stosownie do art. 206 p.o.ś., gromadzi informacje o najlepszych dostępnych technikach, konkluzjach BAT i dokumentach referencyjnych BAT. Ich udostępnienie może mieć miejsce na wniosek podmiotu zainteresowanego. Ustawodawca, w art. 207 ust. 1 i 1a p.o.ś., wskazał, jakimi przesłankami w tym zakresie powinien kierować się organ, wydając pozwolenie zintegrowane. Ponadto w uzasadnieniu takiego pozwolenia powinien być przedstawiony przebieg wyboru konkretnej techniki.
Drugim minimalnym standardem jest brak możliwości przekraczania standardów emisyjnych, od których to jednak możliwe są, zgodnie z art. 204 ust. 2 p.o.ś., pewne odstępstwa. Możliwość ta została pozostawiona uznaniu organu. Powyższa kompetencja organu nie ma jednak charakteru dowolnego, musi on bowiem rzetelnie uzasadnić swoje stanowisko, dokonując wyważenia zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu podmiotu ubiegającego się o wydanie konkretnej decyzji. Ustawodawca wskazał ponadto, jakie dokładnie kryteria mogą przemawiać za zastosowaniem odstępstw od granicznych wielkości emisji. Wskazany przez niego katalog ma charakter otwarty. Zastosowanie najlepszej dostępnej techniki nie zwalnia z obowiązku dotrzymania standardów jakości środowiska na terenie, na którym jest lub ma być prowadzona instalacja.


Wydanie pozwolenia zintegrowanego
Pozwolenie zintegrowane, oprócz warunków wskazanych w art. 208 ust. 5–6 p.o.ś., musi spełniać reguły wynikające z art. 181 ust. 1 pkt 2–4 p.o.ś. oraz pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód, określającego, jakie wymagania formalne powinno spełniać pozwolenie sektorowe na korzystanie ze środowiska. Postanowienia charakterystyczne tylko dla pozwoleń zintegrowanych w zasadniczej mierze mają charakter techniczny. Konieczne jest, aby wszystkie nakładane obowiązki znajdowały swoje umocowanie w przepisach prawa, a ponadto, aby niektóre obligatoryjne elementy pozwolenia nie zostały pominięte. W przypadku utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, pozwolenie zintegrowane wywołuje skutki prawne od momentu wejścia w życie uchwały o utworzeniu obszaru ograniczonego użytkowania. Co do zasady wydanie pozwolenia powinno nastąpić w ciągu 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Organ wydający pozwolenie zobowiązany jest po ustatecznieniu się pozwolenia zintegrowanego do przekazania jego wersji elektronicznej ministrowi właściwemu do spraw środowiska.
Źródło: Gruszecki Krzysztof, sip.lex.pl

 

Aktualna Dyrektywa IED w sprawie zintegrowanego ograniczania i zapobiegania zanieczyszczeniom,implementowała akt prawny, który wprowadza:

  • zaostrzenie dopuszczalnych norm emisji dla spalania odpadów oraz produkowania ditlenku tytanu
  • zwiększenie przejrzystości pozwoleń zintegrowanych i ich wydawania, a także lepszą dokumentację przypadków, w których korzysta się z marginesu elastyczności działań
  • wzmocnienie roli najlepszych dostępnych technik BAT, dzięki czemu ujednolicone zostaną warunki prowadzenia działalności gospodarczej na terenie UE
  • pozwolenie zintegrowane dla większej liczby rodzajów działalności
  • zwiększenie wkładu w realizację celów strategii tematycznych
  • zmniejszenie negatywnego oddziaływania instalacji przemysłowych na środowisko
  • uproszczenie działań legislacyjnych i mniejsze koszty administracyjne, dzięki modyfikacji systemu wydawania pozwoleń oraz konsolidację przepisów o emisji przemysłowej

Celem pozwoleń zintegrowanych jest zatem ochrona środowiska jako całości, z uwzględnieniem najlepszych dostępnych technik BAT w decyzjach wykonawczych Komisji Europejskiej oraz publikowanych dokumentach BAT-BREF.

Instalacje, dla których konieczne jest uzyskanie pozwolenia zintegrowanego:

1. Energie i paliwa – instalacje:

  • o mocy nominalnej min. 50 MW do spalania paliw
  • służące do rafinacji gazu lub ropy naftowej
  • służące do upłynniania i zgazowania węgla oraz paliw o mocy nominalnej min. 20 MW

2. Produkcja i obróbka metalu – instalacje:

  • służące do spiekania lub prażenia rud metali (także rudy siarczkowej)
  • służące do pierwotnego lub wtórnego wytopu surówki żelaza oraz stali surowej, a także ciągłego odlewu stali o zdolności produkcyjnej w zakresie 2,5 tony/h
  • służące do obróbki stopów żelaza lub stali poprzez walcowanie na gorąco (zdolność produkcyjna 20 ton/h), kuźni z młotami (ponad 50 kJ, przy łącznej mocy cieplnej ponad 20 MW) oraz nakładania powłoki metalicznej (wsad ponad 2 tony stali/h)
  • służące do odlewania stopów żelaza i stali (20 ton/dobę)
  • służące do topienia i stapiania metali nieżelaznych i z odzysku, a także odlewania metali nieżelaznych (zdolność produkcyjna – ołów i kadm - 4 tony/dobę; pozostałe 20 ton/dobę)
  • służące do produkcji metali nieżelaznych z surowców wtórnych (powstałych w procesach chemicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych) oraz z rud metalu i koncentratów
  • służące do obróbki powierzchniowej materiałów z tworzyw sztucznych (poprzez procesy chemiczne i elektrolityczne, przy pojemności wanien procesowych 30m3) oraz metalicznej

3. Przemysł mineralny – instalacje:

  • produkcja wapna (piece o zdolności produkcyjnej ponad 50 ton/d), klinkier cementowy (piece obrotowe o zdolności produkcyjnej ponad 500 ton/d oraz inne piece – 50 ton/d), tlenku magnezu (ponad 50 ton/d.)
  • produkty azbestowe – produkcja
  • szkło – produkcja, w tym włókno szklane
  • wytop substancji i włókien mineralnych (zdolność produkcyjna ponad 20 ton/d)
  • produkcja ceramiki (wypalanie o zdolności produkcyjnej 75 ton/dobę)

4. Przemysł chemiczny – instalacje z zastosowaniem procesów biologicznych i chemicznych

  • organiczne substancje chemiczne jak: węglowodory i ich pochodne zawierające fosfor, siarkę, fluorowce, tlen (ketony, sole kwasów karboksylowych, etery, nadtlenki, żywice epoksydowe, estry, alkohole, aldehydy, ketony), zawierające azot (aminy, amidy, nitrozwiązki lub azotany, nitryle, cyjaniany, izocyjanki), związki metaloorganiczne, tworzywa sztuczne (polimery, syntetyczne włókna polimerowe i włókna oparte na celulozie, środki nawierzchniowo czynne, barwniki, pigmenty, kauczuki syntetyczne i inne.
  • nieorganiczne substancje chemiczne jak: kwasy (chromowy, fluorowodorowy, fosforowy, azotowy, solny, siarkowy, oleum, kwasy siarkawe), gazy (związki siarki, tlenki azotu, wodór, chlorek karbonylu, amoniak, chlor lub chlorowodór, fluor lub fluorowodór, tlenki węgla), zasady (wodorotlenek amonu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek sodu), sole (chlorek amonu, chloran potasu, węglan potasu, węglan sodu, nadborany, azotan srebra), niemetale, tlenki metali, związki nieorganiczne (krzemu, węglika krzemu i wapnia) oraz inne
  • środki ochrony roślin
  • produkty biobójcze
  • nawozy proste i złożone (na bazie fosforu, azotu lub potasu)
  • materiały wybuchowe
  • surowce farmaceutyczne i produkty lecznicze

5. Gospodarka odpadami – instalacje

  • Umożliwiające unieszkodliwienie lub odzysk niebezpiecznych odpadów (10 ton/dobę) poprzez obróbkę biologiczną, obróbkę fizyczno-chemiczną, mieszkanki technologii, przepakowania, regeneracji/odzyskiwania rozpuszczalników, regeneracji kwasów lub zasad, recyklingu lub regeneracji nieorganicznych materiałów (poza metalami i związkami metali), usuwania zanieczyszczeń, odzyskiwania składników z katalizatorów, wtórnej rafinacji oleju i retencji powierzchniowej
  • Umożliwiające termiczne przekształcanie odpadów niebezpiecznych (10 ton/dobę) oraz innych (3 tony/godzinę)
  • Odpady inne niż niebezpieczne (z wyłączeniem ścieków komunalnych) do unieszkodliwiania za pomocą biologicznej, fizyczno-chemicznej, wstępnej odpadów przeznaczonych do przekształcania termicznego, obróbki popiołu i żużlu, obróbki w strzępiarkach (np. sprzętu elektronicznego); do unieszkodliwiania lub kombinacji odzysku (ponad 75 ton/dobę). Odpady do odzysku lub ich kombinacji i unieszkodliwiania (75 ton/dobę) za pomocą obróbki biologicznej, wstępnej (odpadów do termicznego przetwarzania), obróbki popiołu i żużlu, oraz w strzępiarkach (odpady metalowe, sprzęt elektroniczny). Także do odzysku i unieszkodliwienia przy pomocy fermentacji beztlenowej (ponad 100 ton/dobę)
  • składowanie odpadów (ponad 10 ton/dobę lub pojemność 25 tys. ton), oprócz odpadów obojętnych odpadów wydobywczych
  • magazynowanie odpadów niebezpiecznych (oczekiwanie na inne działania unieszkodliwiające), o pojemności 50 ton. Nie dotyczy magazynowania odpadów w miejscach ich produkcji.

6. Inne rodzaje działalności – instalacje

  • Produkcja masy włóknistej z materiałów włóknistych oraz drewna, papieru, tektury (20 ton/dobę) płyt drewnopodobnych, wiórowych, pilśniowych, o wiórach zorientowanych (ponad 600 m3/dobę), obróbka lub barwienie włókien i materiałów włókienniczych (10 ton/dobę), garbowanie skór (12 ton produktu końcowego/dobę), ubój zwierząt (50 tusz/dobę).
  • Obróbka i przetwórstwo (poza pakowaniem) paszy i produktów spożywczych z przetworzonych lub nie surowców odzwierzęcych innych niż mleko (75 ton/dobę), surowców roślinnych (300-600 ton/dobę) oraz innych
  • Obróbka i przetwórstwo mleka (200 ton/dobę)
  • unieszkodliwianie padłych zwierząt i produktów ubocznych (10 ton/dobę)
  • chów i hodowla świń i drobiu
  • powierzchniowa obróbka substancji i produktów przy pomocy rozpuszczalników organicznych (200 ton/rocznie – zużycie rozpuszczalnika)
  • produkcja węgla pierwiastkowego
  • produkcja elektrografitu poprzez grafityzację lub spopielenie
  • wychwyt strumieni dwutlenku węgla (instalacje objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia na użytek składowania podziemnego)
  • konwersja drewna i produktów drewnianych za pomocą środków chemicznych (75m3/dobę)
    oczyszczanie ścieków (poza oczyszczaniem komunalnym)